It is not the big dramatic things that press me to write about this in the middle of the night but just trying to make sense of it. It is like a reflection of twisted feelings or some kind of guilt. What could I have done? It is probably the ghastly wind and welled up skies that made me feel a tingly feeling like something was going to happen that day. Walking down the Tom Mboya backstreet I suddenly found myself between them. The still gazing crowd and a drama of city council officers dragging an old man away from his sleeping sacks. It was not the anguish in his voice that drew me close to the saga, but just being an old man, a squalor being looked down upon. He was guilty of the ‘crime’ of scavenging and illegal logging in the supermarkets garbage bins. Though the numb onlookers did nothing their scorn was clearly reflected even on their polished shining shoes and crisped suits. I couldn’t keep my eyes of the old man even after saving him from the beatings and getting a share myself of the batons kicks. To escape from the scornful and judging eyes I helped him up and we dodged into a nearby hotel. After ordering some food for both of us, my head pondered ‘why does that have to happen?’ who is this old man? And why is he like this? Short while like he read my mind he spoke over his food slowly “why did you do that? I replied “did what? … Those people could have killed you”. He then continued to narrate to me how he lost his job as a bank manager after a rape allegation set up to create a space for the CEO’s girlfriend, then his properties to auctioneers and then his wife who could not live with a “potential rapist”. For sometimes he just gazed directly at me and said ‘the question you are asking yourself son is the same question I have asked myself for a long time, I have not yet found the answer too, the question is why? Why did it have to happen to me? Why did I end up like this? Why?
In the old days he said “ I made a name for myself with generosity and hard work” but now he have nothing to be generous with, no job no money just his sleeping sacks and tattered clothes. I choked with empathy and felt sorry for him but curiously felt sorrier for us. As we dance on the same tight ropes over the abyss in which the old man felled in. I pondered and wrestled with thought to understand why the past mistakes or factors beyond control should deny one a voice or visibility and validity in the society. And why should people who matters most like a family shun someone when I thought the bonds could even make us follow another even into a ditch. I suddenly realized I was not any better than him though I had a lot to thank God for; we were in the same boat sailing in a vast ocean of fate only with determination and pads of faith. I reflected myself complaining of the big grandiose properties I don’t have, while the old man desperately searched for the ‘safest’ garbage bin just to appear invisible and rest overnight. Although it is absurd to compare both of us the memory trigged a rush of recognition that the old mans arrogant assumption “tomorrow I will get myself a house” saved him a lot of pain. His faith “just seeing another day makes me wait for the Lord to restore me” and that struggle for his sleeping sacks (the only thing he had) makes me feel inclined to accept his theory of life “integrity should not end with money”.
I went to see him again but after a couple of visits he disappeared from the area. I still hope to see him again just to be sure he is okay, however as I pass the place now my heart beat, pumping, my mind stamped by his, vibrating from each corners with echoes of courage and faith. Inwardly wishing I had done something more for him. But what could I do? I just appreciated and listened to his wise unheard voice.

Les voix d'Unheard
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Ce n'est pas les grandes choses dramatiques qui me serrent écrire à ce sujet au milieu de la nuit mais juste de l'essai de se comprendre de lui. Il est comme une réflexion des sentiments tordus ou un certain genre de culpabilité. Queest-ce que je pourrais avoir fait ? C'est probablement le vent horrible et jailli vers le haut des cieux qui m'ont incité à sentir se sentir tingly comme quelque chose allait se produire ce jour. Descendre le backstreet I de Tom Mboya soudainement trouvé entre eux. La foule regardante fixement immobile et un drame des dirigeants de conseil municipal traînant un vieil homme loin du sien qui dort renvoie. Ce n'était pas l'angoisse sa voix qui m'a dessiné près de la saga, mais en en étant juste un vieil homme, une misère noire étant regardée vers le bas au moment. Il était coupable du crime de `' du balayage et illégal entrant les casiers d'ordures de supermarchés. Bien que les spectateurs engourdis n'aient fait rien leur dédaignez a été clairement réfléchi même sur leurs chaussures cirantes polies et costumes crépus. Je ne pourrais pas garder mes yeux du vieil homme même après l'économie il des battements et d'obtenir une part moi-même des éruptions de bâtons. Pour s'échapper des yeux méprisants et jugeants je l'ai aidé vers le haut et nous avons esquivé dans un hôtel voisin. Après la commande de la nourriture pour tous les deux nous, mon `considéré principal pourquoi fait qui doivent nous produire ?' qui est ce vieil homme ? Et pourquoi est-il aiment-il ceci ? Court-circuitez tandis que comme il lisiez mon esprit il parliez au-dessus de sa nourriture lentement « pourquoi vous faisiez cela ? J'ai répondu « ce qui ? … Ces gens pourraient vous avoir tué ». Il a alors continué à relater à moi comment il a perdu son travail pendant qu'un directeur d'agence après qu'une allégation de viol réglée jusqu'à créent un espace pour l'amie du Président, puis ses propriétés aux commissaires-priseurs et puis son épouse qui ne pourraient pas vivre avec « un violeur potentiel ». Pour parfois lui a juste regardé fixement directement moi et `la question vous demandez-vous le fils est la même question que je me suis demandé que pendant longtemps, je n'ai pas encore trouvé la réponse aussi, la question est pourquoi ? Pourquoi a-t-il dû arriver à moi ? Pourquoi est-ce que j'ai fini vers le haut comme ceci ? Pourquoi ?
En vieux jours il a dit que « j'ai fait un nom pour me avec la générosité et le travail dur » mais maintenant il n'ont rien à être généreux avec, aucun travail qu'aucun argent juste sien qui dort renvoie et a réduit en lambeaux des vêtements. J'ai obstrué avec l'empathie et me suis senti désolé pour lui mais me suis curieusement senti plus désolé pour nous. Car nous dansons sur les mêmes cordes serrées au-dessus de l'abîme dans lequel le vieil homme felled le po. J'ai considéré et ai lutté avec la pensée pour comprendre pourquoi les erreurs ou les facteurs de passé indépendants de la volonté devraient refuser à une une voix ou une visibilité et une validité dans la société. Et pourquoi devrait peuple qui importe plus comme une famille évitez quelqu'un quand j'ai pensé que les liens pourraient même nous transformer suivre un autre même en un fossé. J'ai soudainement réalisé que je n'étais pas meilleur que lui bien que j'aie eu beaucoup pour remercier Dieu de ; nous étions dans le même bateau naviguant dans un vaste océan de destin seulement dans la détermination et les garnitures de la foi. Je me suis reflété se plaindre des grandes propriétés grandioses que je n'ai pas, alors que le vieil homme recherchait désespérément casier d'ordures le plus sûr de `le' juste pour sembler invisible et le repos durant la nuit. Bien qu'il soit absurde de comparer tous les deux nous la mémoire trigged les précipitations de l'identification que le vieux équipe la prétention arrogante « demain que je m'obtiendrai une maison » l'a sauvé beaucoup de douleur. Sa foi « voyant juste un autre jour me fait l'attente le seigneur pour me reconstituer » et cette lutte pour le sien qui dort renvoie (la seule chose qu'il a eue) rend me la sensation inclinée pour accepter sa théorie de la vie « intégrité ne devrait pas finir avec de l'argent ».
Je suis allé le revoir mais après qu'un couple des visites il ait disparu du secteur. J'espère toujours voir il encore juste à être sûr qu'il est bien, toutefois car je passe à l'endroit maintenant mon battement de coeur, le pompage, mon esprit emboutis par le sien, vibrant du chaque des coins avec des échos du courage et de la foi. Vers l'intérieur souhaitant j'avais fait quelque chose davantage pour lui. Est-ce que mais que je pourrais faire ? J'ai juste apprécié et ai écouté sa voix sage d'unheard.

Las voces de Unheard
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
No es las cosas dramáticas grandes que me presionan escribir sobre esto en el medio de la noche pero apenas de intentar de tener sentido de él. Es como una reflexión de sensaciones torcidas o una cierta clase de culpabilidad. ¿Qué habría podido hacer? Es probablemente el viento horroroso y manado encima de los cielos que hicieron que siente tingly una sensación como algo iba a suceder ese día. El caminar abajo del backstreet I de Tom Mboya repentinamente entre ellos. La muchedumbre que mira inmóvil y un drama de los oficiales del consejo de ciudad que arrastran a un viejo hombre lejos de sus sacos el dormir. No era la angustia en su voz que me dibujó cerca de la saga, pero apenas ser un viejo hombre, una mugre que era mirada abajo sobre. Él era culpable del crimen del `' del barrido e ilegal entrando los compartimientos de la basura de los supermercados. Aunque los onlookers entumecidos no hicieron nada su desprecie fue reflejado claramente incluso en sus zapatos brillantes pulidos y crisped juegos. No podría guardar mis ojos del viejo hombre incluso después del ahorro él de los golpeos y de conseguir una parte mismo de los retrocesos de los bastones de mando. Para escaparse de los ojos scornful y de sentencias le ayudé para arriba y esquivamos en un hotel próximo. Después de pedir un poco de alimento para nosotros dos, mi `pondered principal porqué hace que tienen que suceder?' ¿quién es este viejo hombre? ¿Y por qué es él tiene gusto de esto? ¿Ponga en cortocircuito mientras que como él leyó mi mente él habló sobre su alimento “por qué usted hizo lentamente eso? ¿Contesté “qué? … Esa gente habría podido matarle”. Él entonces continuó narrando a mí cómo él perdió su trabajo mientras que un encargado de banco después de que una alegación de la violación fijada hasta cree un espacio para la novia del CEO, entonces sus características a los auctioneers y entonces su esposa que no podrían vivir con un “rapist potencial”. ¿Para él acaba de mirar a veces directamente en mí y `dicho la pregunta usted se está preguntando el hijo es la misma pregunta que me he preguntado que durante mucho tiempo, todavía no he encontrado la respuesta también, la pregunta soy por qué? ¿Por qué tuvo que sucederme? ¿Por qué terminé para arriba como esto? ¿Por qué?
En los viejos días él dijo que “hice un nombre para me con generosidad y trabajo duro” pero ahora él no tiene nada ser abundante con, ningún trabajo ningún dinero justo sus sacos el dormir y ropas hechas andrajos. Estrangulé con empathy y sentido apesadumbrado para él pero curiosamente me sentía más apesadumbrado para nosotros. Pues bailamos en las mismas cuerdas apretadas sobre el abismo en el cual el viejo hombre felled el pulg. Pondered y luché con pensamiento para entender porqué los errores o los factores del pasado más allá del control deben negar a uno una voz o una visibilidad y una validez en la sociedad. Y porqué debe poblar quién importa más como una familia evite a alguien cuando pensé que los enlaces podrían incluso hacer que seguimos otro uniforme en una zanja. Realicé repentinamente que no era mejor que él aunque tenía mucho agradecer a dios por; estábamos en el mismo barco que navegaba en un océano extenso del sino solamente con la determinación y cojines de la fe. Me reflejé el quejarse de las características grandiosas grandes que no tengo, mientras que el viejo hombre acaba de buscar desesperadamente para compartimiento más seguro de la basura del `el' para aparecer invisible y el resto durante la noche. Aunque es absurdo comparar a nosotros dos la memoria trigged las acometidas del reconocimiento que el viejo sirve la asunción arrogante “que me conseguiré mañana una casa” lo ahorró los muchos de dolor. Su fe “apenas que considera otro día me hace la espera para que el señor me restaure” y esa lucha para sus sacos el dormir (la única cosa que él tenía) hace me la sensación inclinada para aceptar su teoría de la vida “integridad no debe terminar con el dinero”.
Fui a verlo otra vez pero después de que un par de visitas él desapareciera del área. Todavía espero ver él otra vez apenas a ser seguro que él es aceptable, no obstante pues paso el lugar ahora mi golpe del corazón, el bombeo, mi mente estampados por la suya, vibrando de cada esquinas con ecos del valor y de la fe. Interno deseando había hecho algo más para él. ¿Pero qué podría hacer? Aprecié y acabo de escucho su voz sabia del unheard.

Le voci di Unheard
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Non è le cose drammatiche grandi che lo sollecitino a scrivere circa questo nel mezzo della notte ma appena del provare avere il significato di esso. È come una riflessione delle sensibilità torte o un certo genere di guilt. Che cosa potrei fare? È probabilmente il vento ghastly e scaturito sui cieli che lo hanno incitato a ritenere tingly ritenere come qualcosa stava andando accadere quel giorno. Camminando giù il backstreet I del Tom Mboya improvvisamente trovato fra loro. La folla guardante tranquilla e un dramma degli ufficiali del consiglio di città che trascinano un uomo anziano via dai suoi sacchi di sonno. Non era il anguish in sua voce che lo ha disegnato vicino al saga, ma appena essere un uomo anziano, uno squalor che è osservato giù su. Era colpevole del crimine del `' di lavaggio ed illegale entrando gli scomparti dell'immondizia dei supermercati. Benchè i onlookers intorpiditi facciano niente di loro disprezzi chiaramente è stato riflesso anche sui loro pattini brillanti lucidati e crisped i vestiti. Non potrei mantenere i miei occhi dell'uomo anziano anche dopo il saving lui dalle battiture e dall'ottenere una parte io stesso delle scosse dei batons. Per fuoriuscire dagli occhi scornful e giudicanti lo ho aiutato in su e dodged ad un in un hotel vicino. Dopo l'ordinamento deun certo alimento per entrambi noi, il mio `pondered capo perchè fa che devono accadere?' chi è questo uomo anziano? E perchè è gradisce questo? Metta mentre come lui avete letto la mia mente lui avete parlato sopra il suo alimento lentamente “perchè avete fatto quello? Ho risposto “che cosa? … Quella gente potrebbe ucciderla„. Allora ha continuato a narrare a me come ha perso il suo lavoro mentre un responsabile di banca dopo che un'allegazione della violenza regolata fino a generasse uno spazio per il girlfriend del CEO, allora le sue proprietà ai auctioneers ed allora la sua moglie che non potrebbero vivere con “un rapist potenziale„. Per a volte ha guardato appena direttamente me e detto `la domandasiete chiedendo iete chiedendo il figlio sia la stessa domanda mi sono chiesto che a lungo, ancora non abbia trovato la risposta anche, la domanda sia perchè? Perchè ha dovuto accadere me? Perchè mi sono concluso in su come questo? Perchè?
Nei vecchi giorni ha detto che “gli ho fatto un nome per con generosity e lavoro duro„ ma ora non ha niente essere generoso con, lavoro nessun soldi giusti i suoi sacchi di sonno e vestiti stracciati. Mi sono soffocato con empathy e ritenuto spiacente per lui ma stranamente ho ritenuto più spiacente per noi. Poichè balliamo sulle stesse corde strette sopra il abyss in cui l'uomo anziano felled il poll. Pondered e wrestled con pensiero per capire perchè gli errori o i fattori di passato oltre controllo dovrebbero rifiutare uno una voce o una visibilità e una validità nella società. E perchè dovrebbe popolare chi importa più come una famiglia eviti qualcuno quando ho pensato che i legami potrebbero persino trasformarli seguire un altro anche una fossa. Ho realizzato improvvisamente che non ero affatto migliore di lui benchè avessi mólto ringraziare il dio per; eravamo nella stessa barca che naviga in un oceano ampio del destino soltanto con determinazione ed i rilievi di fede. Mi sono riflesso lamentarmi delle proprietà che imponenti grandi non ho, mentre l'uomo anziano ha cercato disperatamente appena lo scomparto dell'immondizia più sicuro del `' per sembrare durante la notte invisibile ed il resto. Anche se è irragionevole confrontarci entrambi la memoria trigged gli sbalzi di riconoscimento che il vecchio equipaggia il presupposto arrogante “domani che mi otterrò una casa„ lo ha conservato molto fa soffrire. La sua fede “che vede appena un altro giorno mi rende l'aspett il signore per ristabilirla„ e quella lotta per i suoi sacchi di sonno (l'unica cosa che ha avuto) rende me il tatto propenso per accettare la sua teoria di vita “integrità non dovrebbe concludersi con soldi„.
Sono andato vederlo ancora ma dopo che una coppia delle chiamate lui sparisse dalla zona. Ancora spero di vedere lui ancora appena da essere sicuro che è giusto, comunque poichè passo al posto ora il mio battimento del cuore, il pompaggio, la mia mente timbrati da sua, vibrando dall'ogni i angoli con gli echi di coraggio e di fede. Interiormente desiderando gli avevo fatto qualcosa di più per. Ma che cosa potrei fare? Appena ho apprezzato ed ascoltato la sua voce saggia di unheard.

Die ungehörten Stimmen
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Es ist nicht die grossen drastischen Sachen, die mich betätigen, über dieses mitten in der Nacht aber gerade versuchen zu schreiben, sinnvoll von ihm zu sein. Es ist wie eine Reflexion der verdrehten Gefühle oder irgendeine Art Schuld. Was könnte ich getan haben? Es ist vermutlich der gräßliche Wind und hervorgequollen herauf Himmel, die mich wie etwas tingly glauben glauben ließen, war, zu geschehen dieser Tag. Gehen hinunter das Tom Mboya backstreet I plötzlich gefunden zwischen ihnen. Die ruhige anstarrende Masse und ein Drama der Stadtratoffiziere, die einen alten Mann weg von seinen Schlafensäcken schleppen. Es war nicht die Qual in seiner Stimme, die mich nah an der Saga zeichnete, aber ein alter Mann, ein Squalor gerade in sein, der unten auf geschaut wurde. Er war vom `Verbrechen' des Ausstossens von Unreinheiten und ungültig schuldig, die Supermarktabfallsortierfächer anmeldend. Obwohl die tauben Zuschauer ihr nichts taten, verachten Sie wurde reflektiert offenbar sogar auf ihren polierten glänzenden Schuhen und crisped Klagen. Ich könnte nicht meine Augen des alten Mannes sogar nach Einsparung halten er vom Schlagen und vom Erhalten eines Anteiles selbst der Batonsstöße. Um von den scornful und urteilenden Augen zu entgehen half ich ihm oben und wir wichen in ein nahe gelegenes Hotel aus. Nach der Einrichtung von etwas Nahrung für beide von uns, mein erwogenes Haupt`, warum tut, die geschehen müssen?' wer ist dieser alte Mann? Und warum ist er mag dieses? Schließen Sie kurz, während, wie er meinen Verstand lasen, er über seiner Nahrung langsam „warum Sie taten das sprachen? Ich antwortete „, was? … Jene Leute konnten Sie getötet haben“. Er fuhr dann fort, zu mir zu berichten, wie er seinen Job während ein Bankdirektor verlor, nachdem eine Raubbehauptung, die bis eingestellt wird, einen Raum für die Freundin des CEOs, dann seine Eigenschaften zu den Auktionatoren und dann seine Frau verursachen, die nicht mit einem „möglichen rapist“ leben konnten. Für manchmal starrte ihn gerade direkt mich an und besagtes `die Frage fragen Sie sich, Sohn die gleiche Frage ist, die ich mich gefragt habe, daß für eine lange Zeit ich nicht noch die Antwort auch, die Frage bin warum gefunden habe? Warum mußte es mir geschehen? Warum beendete ich oben so? Warum?
An den alten Tagen sagte er, daß „ich einen Namen für mich mit Großzügigkeit und harter Arbeit“ bildete, aber jetzt er nichts, mit großzügig zu sein hat, keinen Job kein gerechtes Geld seine Schlafensäcke und tattered Kleidung. Ich erdrosselte mit empathy und für ihn traurig gefühlt aber fühlte neugierig für uns trauriger. Da wir auf die gleichen festen Seile über dem Abgrund tanzen, in dem der alte Mann inch felled. Ich erwog und wrang mit Gedanken, um zu verstehen, warum die Vergangenheit Fehler oder die Faktoren über sind Steuerung hinaus einer eine Stimme oder eine Sicht und eine Gültigkeit in der Gesellschaft verweigern sollten. Und warum Völker sollte, wem am meisten wie eine Familie ausmacht, meiden Sie jemand, als ich dachte, welches die Bindungen uns ein anderes gleichmäßiges folgen sogar lassen konnten in einen Abzugsgraben. Ich verwirklichte plötzlich, daß ich nicht irgendwie besser als er war, obwohl ich viel, Gott für zu danken hatte; wir waren im gleichen Boot, das in einen beträchtlichen Ozean des Schicksals nur mit Ermittlung und Auflagen des Glaubens segelt. Ich reflektierte mich Beschweren der grossen großartigen Eigenschaften, die ich nicht habe, während der alte Mann hoffnungslos nach dem `sichersten' Abfallsortierfach gerade suchte, um unsichtbar über Nacht auszusehen und Rest. Obgleich es absurd ist, beide von uns zu vergleichen, trigged das Gedächtnis Anstürme der Anerkennung, denen das alte arrogante Annahme bemannt, „mich morgen, das ich erhalte, ein Haus“ ihn eine Menge Schmerz speicherte. Sein Glaube „einen anderen Tag gerade sehend läßt mich Wartezeit, damit der Lord mich“ wieder herstellt und dieser Kampf für seine Schlafensäcke (die einzige Sache, die er hatte), läßt mich Gefühl geneigt seine Theorie des Lebens „Vollständigkeit annehmen sollte nicht mit Geld beenden“.
Ich ging, ihn wieder zu sehen aber, nachdem ein Paar von Besuchen er vom Bereich verschwand. Ich hoffe noch zu sehen, er wieder gerade, zum sicher zu sein, daß er, gleichwohl okay ist, da ich den Platz jetzt meinen Herzschlag, Pumpen, meinen Verstand führe, die durch seinen gestempelt wird und von jedem Ecken mit Echos des Mutes und des Glaubens vibriere. Innerlich wünschend hatte ich etwas mehr für ihn getan. Aber was könnte ich tun? Ich gerade schätzte und hörte zu seiner klugen ungehörten Stimme.

As vozes de Unheard
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Não é as coisas dramáticas grandes que me pressionam escrever sobre este no meio da noite mas apenas de tentar fazer o sentido dele. É como uma reflexão de sentimentos torcidos ou algum tipo da culpa. Que poderia eu ter feito? É provavelmente o vento ghastly e jorrado acima dos céus que me fizeram sentir tingly um sentimento como algo estava indo acontecer esse dia. Andar abaixo o backstreet I de Tom Mboya encontrado de repente myself entre eles. A multidão olhando imóvel e um drama dos oficiais do conselho de cidade que arrastam um homem velho longe de seus sacks dormir. Não era o anguish em sua voz que me extraiu perto do saga, mas apenas em ser um homem velho, um squalor que está sendo olhado para baixo upon. Era culpado do crime do `' do scavenging e ilegal entrando os escaninhos do lixo dos supermarkets. Embora os espectadores numb não fizeram nada seu scorn foi refletido claramente mesmo em suas sapatas brilhando lustradas e crisped ternos. Eu não poderia manter meus olhos do homem velho mesmo após o saving ele das batidas e de começar uma parte eu mesmo dos pontapés dos batons. Para escapar-se dos olhos scornful e julgando eu ajudei-lhe acima e nós evitamos em um hotel próximo. Após ter requisitado algum alimento para ambos nós, meu `pondered principal porque faz que têm que acontecer?' quem é este homem velho? E por que é gosta disto? Short quando como ele leu minha mente ele falou sobre seu alimento lentamente “por que você fêz isso? Eu respondi “que? … Aqueles povos poderiam tê-lo matado”. Continuou então a narrar-me como perdeu seu trabalho enquanto um gerente de banco depois que um allegation da violação ajustado até cría um espaço para o girlfriend do CEO, então suas propriedades aos auctioneers e então sua esposa que não poderiam viver com “um rapist potencial”. Para às vezes olhou apenas diretamente em mim e `dito a pergunta você está perguntando-se yourself o filho é a mesma pergunta que eu me perguntei que por muito tempo, eu não encontrei ainda a resposta demasiado, a pergunta sou por que? Por que teve que me acontecer? Por que eu terminei acima como este? Por que?
Nos dias velhos disse que “eu fiz um nome para myself com generosity e trabalho duro” mas agora não tem nada ser generoso com, nenhum trabalho nenhum dinheiro justo seus sacks dormir e a roupa esfarrapada. Eu bloqueei com empathy e sentido pesaroso para ele mas senti curiosa mais pesaroso para nós. Porque nós dançamos nas mesmas cordas apertadas sobre o abyss em que o homem velho felled. Eu pondered e wrestled com o pensamento para compreender porque os erros ou os fatores do passado além do controle devem negar a um uma voz ou uma visibilidade e uma validez na sociedade. E porque deve povoar quem importa mais como uma família shun alguém quando eu pensei que as ligações poderiam mesmo nos fazer seguir um outro uniforme em uma vala. Eu realizei de repente que eu não era melhor do que ele embora eu tive muito para agradecer o deus para; nós estávamos no mesmo barco que sailing em um oceano vasto do fate somente com determinação e almofadas da fé. Eu refleti-me myself queixar-se das propriedades que grandiose grandes eu não tenho, quando o homem velho procurarou desesperadamente pelo escaninho o mais seguro do lixo do `' apenas para parecer durante a noite invisível e pelo descanso. Embora fosse absurd comparar ambos nós a memória trigged as arremetidas do recognition que o velho equipa a suposição arrogante “amanhã que eu me começarei myself uma casa” o conservou muitos da dor. Sua fé “que vê apenas um outro dia faz-me a espera para que o senhor restaure-me” e esse esforço para seus sacks dormir (a única coisa que teve) faz me a sensação inclined para aceitar sua teoria da vida “integridade não deve terminar com dinheiro”.
Eu fui vê-lo outra vez mas depois que um par das visitas ele desapareceu da área. Eu espero ainda ver ele outra vez apenas a ser certo que é aprovado, porém porque eu passo ao lugar agora minha batida do coração, bombear, minha mente carimbadas por his, vibrando do cada cantos com ecos da coragem e da fé. Interna desejando eu tinha feito algo mais para ele. Mas que poderia eu fazer? Eu apenas apreciei e escutei sua voz sábia do unheard.

Unhearden uttrycker
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Det är inte den stora dramatiska saker som pressen mig som ska skrivas härom i en mitt av natten men som precis är pröva att göra avkänning av den. Det är likt en reflexion av vridna känslor eller någon sort av skulden. Vad kunde jag ha gjort? Det är det hemskt lindar och vällde fram antagligen upp skies som gjorde mig känselförnimmelse tingly en känslanågot liknande som, något gick att hända den dag. Att gå besegrar den Tom Mboya bakgatan I som plötsligt dem emellan finnas jag själv. Stillbilden som stirrar folkmassan och ett drama av kommunfullmäktige, kommenderar släpa en gamal man i väg från hans sova säckar. Det var inte kval i his uttrycker som drog mig nästan sagaen, men vara precis en gamal man, besegrar ett elände som ses, upon. Han var skyldig av `- brott' av att äta as, och olagligt slänga i soptunnan inloggning av supermarketsavskrädet. Håna reflekterades klart även på deras polerade glänsande skor och crisped passar, fast de numb åskådarna gjorde ingenting som var deras. Jag kunde inte den min uppehället synar av gamal man även efter besparing honom från strykarna, och få en aktie jag själv av taktpinnarna sparkar. Till flykten från det spotskt och att bedöma synar mig hjälpte upp honom, och vi görade undanflykter in i ett närliggande hotell. Når att ha beställt någon mat för båda av oss, min head grubblade `varför gör som måste att hända?', är vem denna gamal man? Och why är han lik detta? Den kort tagnågot liknande honom mitt varar besvärad honom talade över hans mat långsamt ”why läste du gjorde det? Jag svarade ”vad? …, Det folk kunde ha dödat dig”. Han fortsatte därefter för att berätta till mig hur honom som var borttappad hans jobb som en bankkamrer, efter en våldtabeskyllninguppsättning har skapat upp till ett utrymme för vd flickvän, då hans rekvisita till auctioneers och därefter hans fru som inte kunde bo med ”en potentiell våldtäktsman”. För ibland stirrade han precis direkt på mig, och sagd `ifrågasätta frågar sig du yourself sonen är samma ifrågasätter mig har frågat att jag själv på länge, jag inte har funnit ännu svaret för, ifrågasätta är why? Why måste det att hända till mig? Why avslutade jag upp gillar detta? Why?
I de gammala dagarna sade han att ”jag gjorde ett känt för jag själv med generositet och hårt arbete” men nu han har ingenting att vara generös med, inget jobb inga rättvisa pengar hans sova säckar och söndersliten kläder. Jag kvävde med inlevelse och klädde med filt ledset för honom men klädde med filt nyfiket mer sorrier för oss. Som vi dansar på de samma åtsittande repen över avgrunden som gamal man avverkade i in. Jag grubblade och brottades med tanke för att förstå varför förflutnan missförstår eller dela upp i faktorer det okända kontrollerar bör förneka en en uttrycka eller en synlighet och en giltighet i samhället. Och varför bör bemanna vem betyder mest något liknande en familj, sky någon, då jag tänkte som förbindelserna kunde även göra oss att följa ett annat jämnt in i ett dike. Jag realiserade plötsligt att jag inte var någon som var bättre än honom, fast jag hade ett lott som tackar guden för; vi var i den samma fartygseglingen i ett vast hav av ödet endast med beslutsamhet och vadderar av tro. Jag reflekterade jag själv att klaga av den stora storstilade rekvisitan som jag inte har, tag gamal man som söks desperat för den säkraste' avskrädet för `, slänga i soptunnan precis för att verka osynlig och vila över natten. Även om det är absurt att jämföra båda av oss, trigged minnet en rusa av erkännande som det gammalt bemannar arrogant antagande, ”i morgon som jag ska får jag själv ett hus” sparade honom, en radda smärtar. Hans tro ”som ser precis en annan dag, gör mig väntan för lorden till återställandet mig”, och den ansträngning för hans sova säckar (det enda tinget som han hade), gör mig känselförnimmelsen som lutas ned för att acceptera hans teori av liv ”fullständighet, bör inte avsluta med pengar”.
Jag gick att se honom igen men, efter en koppla ihop av besök honom försvann från området. Stilla hopp I att se honom igen precis för att vara säker att han är ok, however, som jag passerar förlägga nu min hjärtatakt, att pumpa som är mitt varar besvärad stämplat av his och att vibrera från varje tränga någon med ekar av kurage och tro. Innerst inne önska hade jag gjort något mer för honom. Men vad kunde jag göra? I som uppskattas och lyssnas precis till hans kloka unheard, uttrycker.

Голоса Unheard
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Не будет большими драматически вещами отжимают меня написать о этом in the middle of ноча но как раз пытаться сделать чувство его. Оно как отражение переплетенных ощупываний или некоторой вроде виновности. Смог я сделать? Это будет вероятно ghastly ветром и хлынуто вверх по небесам сделали меня чувствовать tingly чувствовать как что-то пошл случиться тот день. Гулять вниз с backstreet неожиданно считаемого iего Tom Mboya между ими. Неподвижная gazing толпа и драма офицеров городского совета волоча старого человека далеко от его вкладышей спать. Не было мукой в его голосе нарисовал меня close to saga, но как раз быть старым человеком, squalor будучи посмотренным вниз на. Он был виновн злодеяния `' продувки и противозаконн log on ящики отброса супермаркетов. Хотя онемелые onlookers не сделали ничего их scorn ясно отразил даже на их отполированных светя ботинках и crisped костюмы. Я себя не смог держать мои глаза старого человека even after сбереженияа он от подпаливаний и получать долю пинков жезлов. Для того чтобы избеубежать от scornful и судя глаз я помог ему вверх и мы dodged в близрасположенную гостиницу. После приказывать некоторую еду для обоих из нас, моя головка pondered `почему делает которые должны случиться?' будет этим старым человеком? И почему он любит это? Замкните накоротко пока как он прочитали мой разум он поговорили над его едой медленно «почему вы сделали то? Я ответил «сделал? … Те люди смогли убить вас». Он после этого продолжался повествовать к мне как он потерял его работу по мере того как менеджер крена после того как заявление рапса установленное up to создаст космос для girlfriend CEO, после этого его свойств к аукционистам и после этого его супруги которые не смогли жить с «потенциальным rapist». Для иногда он как раз gazed сразу на мне и сказанное `вопрос вы спрашиваете сынок будет таким же вопросом, котор я спрашивал for a long time, я пока не находил ответ слишком, вопрос почему? Почему оно должно случиться к мне? Почему я закончился вверх как это? Почему?
В старых днях он сказал «я сделал имя для себя с шедростью и напряженной работой» но теперь он не имеет ничего быть великодушно с, никакую работу никакая деньг справедливая его вкладыши спать и растрепанные одежды. Я ограничил с empathy и после того как я почувствовал огорченн для его но любознательн почувствовал более огорченным для нас. По мере того как мы танцуем на таких же плотно веревочках над хлябью в старый человек felled cIn. Я pondered и wrestled с мыслью для того чтобы понять почему ошибки или факторы прошлого за управлением должны отказать одному голос или видимость и ценностьь в обществе. И почему населить имеет значение больше всего как семья избегите кто-то когда я думал, котор скрепления смогли даже сделать нас последовать за другая ровной в рев. Я неожиданно осуществил я не было нисколько более лучшим чем он хотя я имел много возблагодарить бога для; мы находились в такой же шлюпке sailing в более обширном океане судьбы только с определением и пусковыми площадками веры. Я отразил жаловаться больших грандиозных свойств, котор я не имею, пока старый человек отчаянно искал для ящика отброса `самого безопасного' как раз для того чтобы показаться незримым и остальных всю ночь. Хотя вздорно сравнить оба из нас память trigged спешка опознавания старая укомплектовывает личным составом заносчивое предположение «завтра, котор я получу дом» сохранила его множество боли. Его вера «как раз видя другой день делает мной ожидание для лорда для того чтобы восстановить меня» и та схватка для его вкладышей спать (единственной вещи, котор он имел) делает мной чывство inclined для того чтобы признавать его теорию жизни «герметичности не должна закончиться с деньг».
Я пошел видеть его снова но после того как пара посещений он исчезла от OBLASTи. Я все еще надеюсь увидеть он снова как раз, котор нужно быть уверенн он одобрен, тем ме менее по мере того как я прохожу местом теперь мой проштемпелеванные удар сердца, нагнетать, мой разум его, вибрирующ от каждого углы с отголосками смелости и веры. Внутренно желающ я сделал что-то больше для его. Но смог я сделать? Я как раз appreciated и послушал к его велемудрому голосу unheard.

De Unheard Stemmen
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Het is niet de grote dramatische dingen die me om over dit drukken te schrijven in het midden van de nacht maar enkel het proberen om van het steek te houden. Het is als een weerspiegeling van verdraaid gevoel of één of ander soort schuld. Wat kon ik gedaan hebben? Het is waarschijnlijk de ghastly wind en welled omhoog hemelen die me maakten tingly het voelen als iets voelen gingen gebeuren die dag. Het lopen onderaan Tom Mboya backstreet vond ik me plotseling tussen hen. De nog het staren menigte en een drama van gemeenteraadambtenaren die een oude mens vanaf zijn slaapzakken slepen. Het was niet de angst in zijn stem die me dicht bij de saga, maar enkel het zijn een oude mens trok, een squalor die neer wordt gekeken op. Hij maakte zich schuldig aan de misdaad `' van het reinigen en onwettig het programma openend de bakken van het supermarktenhuisvuil. Hoewel de numb toeschouwers niets deden werd hun minachting duidelijk overdacht zelfs hun opgepoetste glanzende schoenen en krokante kostuums. Ik kon niet mijn ogen van de oude man houden zelfs daarna het redden van hem van de afstraffingen en het krijgen van een aandeel zelf batons schoppen. Om van de minachtende en het oordelen ogen te ontsnappen omhoog hielp ik hem en wij ontweken in een nabijgelegen hotel. Na het opdracht geven van tot wat voedsel voor allebei van ons, dacht mijn hoofd `na waarom die moeten gebeuren?' wie is deze oude mens? En waarom is hij als dit? Plotseling terwijl als hij mijn mening las die hij over zijn voedsel heeft gesproken langzaam „waarom u deed dat? Ik antwoordde „wat? … Die mensen konden u“ gedood hebben. Hij bleef toen aan me vertellen hoe hij zijn baan als bankdirecteur na een verkrachtingsbewering opgezet verloor om een ruimte voor het CEO meisje, dan zijn eigenschappen aan auctioneers en toen zijn vrouw tot stand te brengen die niet met „potentiële rapist“ konden leven. Voor soms staarde hij enkel direct bij me en vraagt zich bovengenoemde `de vraag u zoon de zelfde vraag bent ik me lange tijd heb gevraagd, ik nog niet het antwoord ook heb gevonden, waarom is de vraag? Waarom moest het aan me gebeuren? Waarom beëindigde ik omhooggaand van dit houden? Waarom?
In de oude dagen die hij „ik maakte een naam voor mij met grootmoedigheid en het harde werk“ heeft gezegd maar hij heeft nu niets grootmoedig om met te zijn, geen baan geen geld enkel zijn slaapzakken en tattered kleren. Ik versperde met empathy en voelde droevig voor hem maar merkwaardig voelde meer sorrier voor ons. Aangezien wij op de zelfde strakke kabels over het kloof waarin de oude binnen felled man dansen. Ik dacht en worstelde met gedachte na om te begrijpen waarom de afgelopen fouten of de factoren voorbij controle één een stem of een zicht en geldigheid in de maatschappij zouden moeten ontzeggen. En waarom de mensen die het meest als een familie van belang is mijden iemand indien toen ik dacht konden de banden ons zelfs maken een andere zelfs in een sloot volgen. Ik realiseerde plotseling ik niet beter was dan hem hoewel ik god zij dank een partij aan voor had; wij waren in de zelfde boot die in een enorme oceaan van het lot slechts met bepaling en stootkussens van geloof vaart. Ik wees me op het klagen van de grote grandioze eigenschappen die ik niet, terwijl de oude man heb die desperately naar de `veiligste' huisvuilbak enkel 's nachts onzichtbaar te lijken en rust wordt gezocht. Hoewel het absurd is om allebei van ons te vergelijken trigged het geheugen een stormloop van erkenning dat oud arrogante veronderstelling „bemant ik me morgen een huis“ bewaarde hem heel wat pijn zal worden. Zijn geloof dat „enkel een andere dag ziet maakt me op Lord wachten om me“ te herstellen en die strijd voor zijn slaapzakken (het enige ding dat hij heeft gehad) maakt me gevoel geneigd=wordt= dat zijn theorie van het leven „integriteit goed te keuren zou moeten niet met geld“ beëindigen.
Ik ging hem opnieuw zien maar na een paar bezoeken verdween hij van het gebied. Ik hoop nog om hem opnieuw enkel te zien zeker zijn hij o.k. is, nochtans aangezien ik nu de plaats mijn hart overga sla, pompend, mijn mening die door van hem wordt gestempeld, die van elk trillen hoeken met echo's van moed en geloof. Binnenwaarts dit wensend had ik iets meer voor hem gedaan. Maar wat ik kon doen? Ik waardeerde enkel en luisterde aan zijn wijze unheard stem.

[أونهرد] صوى
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
هو ليس الأشياء كبيرة مثيرة أنّ يضغطني أن يكتب حول هذا [إين ث ميدّل وف] الليلة غير أنّ فقط يحاول أن يجعل إحساس من هو. هو مثل إنعكاس من يبرم أحاسيس أو بعض نوع الشعور بالذنب. ماذا استطاع أنا يتلقّى أتمّت? ذهب هو على الأرجح الريح مروّعة و [ولّد] فوق سماوات أنّ جعلني شعرت [تينغلي] يشعر مثل شيء كان أن يحدث أنّ يوم. يمشي نزولا إلى توم [مبوا] [بكستريت] [إي] فجأة [فووند مسلف] بين هم. الساكنة يحدّق حشد ومأساة من [ستي كونسل] ضابطات يجرّ رجل قديمة بعيدا من ه ينام أكياس. هو [ب] لم الكرب في صوته أنّ سحبني [كلوس تو] ال [سغ], غير أنّ فقط يكون رجل قديمة, قذارة يكون ينظر إلى أسفل فوق. هو كان مذنبة من ال `جريمة' من [سكفنجنغ] وغير شرعيّ [لوغ ون] المغازة كبرى نفاية خانات. ازدريت رغم أنّ المتفرجات خدرة أتمّوا لاشيء هم كان بوضوح عكست حتّى على هم يصقل يلمع أحذية و [كريسبد] دعاوي. أنا استطاع لم يحافظ أعيني من الرجل قديمة [إفن فتر] توفير ه من الضرب ويحصل سهم بنفسي من العصي رفس. أن يهرب من ال [سكرنفول] ويقضي أعين ساعده أنا فوق ونحن راوغنا داخل فندق قريبة. بعد يأمر بعض طعام ل كلا من نا, ي رئيسيّة يفكّر `لما يتمّ أنّ يضطرّ حدثت?' الذي يكون هذا رجل قديمة? ولماذا يكون هو يحبّ هذا? قصّرت بينما مثل هو قرأت عقلي هو تكلّمت على طعامه ببطء "لماذا أنت أتمّ أنّ? أنا أجبت "أتمّ ماذا? … أنّ الناس استطاع يتلقّى قتلت أنت". هو بعد ذلك استمرّ أن يروي إلى ي كيف هو خسر شغله بما أنّ [بنك منجر] عقب عمليّة اغتصاب يخلق ادّعاء يثبت [أوب تو] فراغ لالالمدير التنفيذيّ صديقة, بعد ذلك خاصيته إلى دلال وبعد ذلك زوجته الذي استطاع لم يعش مع "[ربيست] ممكنة". ل أحيانا حدّ هو فقط مباشرة في ي ويقال `السؤال أنت يكون تسألبنفسي إبنة ال نفسه سؤال أنا قد سألتبنفسي [فور ا لونغ تيم], أنا يتلقّى لم بعد أؤسّس الجوابة أيضا, السؤال لماذا? لماذا هو اضطرّ حدثت إلى ي? لماذا أنا أنهيت فوق مثل هذا? لماذا?
في الأيام قديمة قال هو "أنا جعلت اسم ل بنفسي مع سخاء ويستعصي عمل" غير أنّ الآن هو يتلقّى لاشيء أن يكون كريمة مع, ما من شغل ما من مال صحيحة ه ينام أكياس و [تتّرد] ملابس. أنا اختنقت مع [إمبثي] و [فلت] آسفة ل ه غير أنّ بفضول [فلت] [سرّير] ل نا. بما أنّ نحن نرقص على ال نفسه حبول مشدودة على الهاوية في أيّ الرجل قديمة [فلّ] [إين.]. أنا فكّرت وتصارع مع فكرة أن يفهم لما الماض أغلاط أو عاملات [بوند] تحكم سوفت أنكرت واحدة صوة أو رؤية وشرعية في المجتمعة. اجتنبت ولما سوفت عمّرت الذي يهمّ أكثر مثل أسرة أحد ما عندما أنا فكّرت الروابط استطاع حتّى جعلتنا تبعت آخر يتساوى داخل خندق. أنا فجأة حقّقت [ب] أنا لم أيّ جيّدة من ه رغم أنّ أنا تلقّيت كثيرا أن يشكر إلهة ل; نحن كنّا في ال نفسه زورق يبحر في محيط ضخمة قدر فقط مع تعيين وكتل الإيمان. أنا عكستبنفسي يشتكي من الخاصية كبيرة فخيمة أنا لا أتلقّى, بينما الرجل قديمة بيأس بحث ل ال `آمنة' نفاية خانة فقط أن يظهر خفيّة وإستراحة بين عشيّة وضحاها. رغم أنّ هو يكون حمقاء أن يقارن كلا من نا [تريغّد] الذاكرة إستعجالات التمييز أنّ القديمة يجنّد يتفخّر افتراض "غدا أنا سأحصلبنفسي منزل" أنقذه [ا لوت] الألم. يجعلني إيمانه "فقط يرى آخر يوم إنتظار لللورد أن يحييني" وأنّ كفاح ل ه ينام أكياس (الشيء وحيدة هو تلقّى) يجعل ي إحساس ميّال إلى أن يقبل نظريته الحياة "نزاهة سوفت لا ينهي مع مال".
أنا ذهبت أن يرىه ثانية غير أنّ عقب اختفى زوج الزيارات هو من المنطقة. أنا بعد آمل أن يرى ه ثانية فقط أن يكون يوقن هو حسنة, ولكن بما أنّ أنا أمرّ المكان الآن ي قلب نبض, يضخّ, عقلي يختم ب خاصّتي, يتذبذب من كلّ أركان مع صدى من شجاعة وإيمان. إلى الدّاخل يتمنّى كان أنا قد أتمّت شيء أكثر ل ه. غير أنّ ماذا استطاع أنا أتمّت? أنا فقط قدّمت واستمع إلى ه حكيمة [أونهرد] صوة.