Things have changed in modern society for sure, some times it strike me whether the globalization is ‘where we are supposed to be rather that where we were’ or that maybe I get confused because I haven’t changed much as the changes dictate. I grew up in upcountry of central Kenya. Until I moved to work and study in urban, vast green fields, natural reserves and communal life where anybody dared to mind others business was what I knew. Though the family and neighbors were not a ‘haven from selfish mankind’ the love and care of others was radiant, when a bride got married we had a share of the dowry and when one departure from us we shared the tears too. The legends of brave humane and patriotic ran from one generation to the others, passed to us through the music, dances, storytelling and riddles. I remember for instance the legends of Mugo Wa Kibiro, he prophesied of long smoking iron snake sleeking through our motherlands which later came true in the name of railways. As a boy I could never get enough about the legends of men who left their wives or young warriors who sworn patriotism and fought for our independence. I wished to be one of them and spent awesome time daydreaming about that. All this legend rings though my head everyday fresh as I listened to my grandmother who I lived with.

Living in upcountry I was never depilated of luxury which came in terms of freedom of exploration and experiences. Though there were no malls, cinemas or kid’s playgrounds filled with toys and bouncing castles, we run bare footed across and deep into the jungle. We were wild and free. Hunting for hares and gazelles with our miniature bows and arrows and dogs. I remember one dog ‘Chita’ coined from cheetah, he was strong and brave, I even thought I saw bravery in his eyes. We swam in the rocky rivers, gathered wild fruits and cooked sweet potatoes in the fields. One time I took a young buck home but after two days, it was so sick and looked out of place. I could tell from it watered eyes and meek bleat. It was out of place just like I feel here in the polluted and crowded urban.

My family was typically humble just like others so we lived in an imminent tension of bad harvest, school fees, hospital bill and that stuff people take for granted. But my parents always found money for my school fees, class trips and Christmas clothes- not having a Christmas new shoe or pants was so demoralizing just like Christmas without night vigil mass in the village.

Life was cool; we didn’t live in total depravity or crime prone neighborhoods. Respect, wisdom and generosity was what made name for a person though today manicures, pedicures, bar fights and flashy wallets determines a man success. And sometimes I feel like pity for them or probably more pity for our country. Working in fields’ enhanced hardworking and prepared us to face the adulthood responsibilities, failure to finish ones chores meant a half ration or no supper. “A lazy man can’t stand eating as it is work too’. After day work we all gathered around the fire place inside a smoky hut, cousins, friends and neighbors and then my grand ma sitting at her place like a goddess telling us stories, folks and riddles. Her marvelous smooth and wise voice taking us to that world of reality show, the cracking firewood, glinting crickets, choirs of frogs in nearby stream sounded from dark silent night, resonating and rhyming with her voice like a musical background.

At high school that is when I started to drift from home. With students from different backgrounds it was a ground of diversity and problems too. Though I’m okay with all people and respect the same, I sometimes gave a timid bow to peer pressure but would snap back to myself. See! I couldn’t forget where I came from because I wanted to keep my Identity and values. I couldn’t stand letting down my folks neither could the family accept a heir who couldn’t make own legends. I see it now; they wanted us to have better lives than they had.

Growing up there gave me a different perspective of life. It was full of teachings and acknowledgement of realities that I could probably never had learnt. The urban new environment presents me with better options, chances as well as more challenges and obstacles. I have to live on ‘my self’s’ like most of others alone fight or flight from problems while still keeping my head high enough to see beyond the horizons. I’m not ashamed or full of regret about my past. Instead the past give me strength to move a step forward. Well! Living in a small house, not driving a fancy car or wearing trendy fashions like my age mates used to give me ulcers. But when I look back and then beyond the horizons, I see so much work to do, think about the disorganized society, culturally uprooted as my grand ma says ‘ trees lives by their own roots’, and then I realize that it will take courage and suffering to make my own legends. Though I feel comfortable in the urban, I still feel like should do something more to fit and make it right, like I must go an extra mile to prove I can belong here as well as be myself. Though I must change some of my past, I have pride to say that past has much to do with who I am today.

Croissance dans le pays haut
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Les choses ont changé dans la société moderne pour sûr, quelques fois qu'il me frappent si la globalisation est `où nous sommes censés être plutôt que là où nous étions' ou que peut-être je deviens confus parce que je n'ai pas changé beaucoup comme précepte de changements. J'ai grandi dans upcountry du Kenya central. Jusqu'à ce que je me sois déplacé au travail et à l'étude dans les domaines verts urbains et vastes, les réservations normales et la vie communale où était quiconque osé s'occuper de d'autres des affaires ce que j'ai su. Bien que la famille et les voisins n'aient pas été un asile de `de l'humanité égoïste' l'amour et le soin de d'autres était radiant, quand une mariée a obtenu nous a épousés a eu une part de la dot et quand un départ à nous nous a partagé les larmes aussi. Les légendes de bravent humanitaire et patriotique a couru d'une génération aux autres, passé à nous par la musique, les danses, storytelling et les énigmes. Je me rappelle par exemple les légendes de Mugo Wa Kibiro, il ai prédit du long serpent de tabagisme de fer lissant par les nos mères patrie qui plus tard sont venues vrai au nom des chemins de fer. Car un garçon je pourrait ne jamais obtenir asse'au sujet des légendes des hommes qui gauches leurs épouses ou jeunes guerriers qui patriotisme assermenté et combattu pour notre indépendance. J'ai souhaité être l'un d'entre eux et ai passé le temps impressionnant rêvassant à ce sujet. Toute cette légende sonne bien que mon frais journalier principal comme j'ai écouté mon grand-mère avec qui j'ai vécu.

Vie dans upcountry j'étais pas depilated jamais du luxe qui est venu en termes de liberté d'exploration et d'expériences. Bien qu'il n'y ait eu aucun mail, cinéma ou cour de jeu de l'enfant remplie de jouets et rebondissante des châteaux, nous courons aux pieds à travers et profond nus dans la jungle. Nous étions sauvages et libres. Chasse pour des lièvres et des gazelles avec nos arcs et flèches miniatures et des chiens. Je me rappelle un `Tchita de chien' inventé du cheetah, il était fort et brave, I m'a même pensé courage de scie dans ses yeux. Nous avons nagé dans les fleuves rocheux, avons recueilli les fruits sauvages et avons fait cuire les patates douces dans les domaines. Une fois j'ai pris une jeune maison de mâle mais après deux jours, elle avait lieu si malade et regardé hors de l'endroit. Je pourrais dire de lui ai arrosé des yeux et doux bêlez. Il était hors d'endroit juste comme je me sens ici à urbain pollué et serré.

Ma famille était en général humble juste comme d'autres ainsi nous avons vécu dans une tension imminente de mauvaise moisson, honoraires d'école, facture d'hôpital et ces personnes de substance prennent pour accordé. Mais mes parents ont toujours trouvé l'argent pour mes honoraires d'école, voyages de classe et les vêtements de Noël n'ayant pas une nouvelle chaussure ou le pantalon de Noël étaient ainsi démoralisation juste comme Noël sans masse de vigile de nuit dans le village.

La vie était fraîche ; nous n'avons pas vécu dans les voisinages enclins totaux de dépravation ou de crime. Étaient le respect, la sagesse et la générosité ce que le nom fait pour des manucures d'une personne cependant aujourd'hui, pedicures, barre combat et les pochettes voyantes détermine un succès d'homme. Et parfois je me sens comme la pitié pour eux ou probablement plus de pitié pour notre pays. Travaillant assidu augmenté dans domaines' et préparé nous pour faire face aux responsabilités d'âge adulte, manque de finir ceux des corvées n'a signifié demi de ration ou aucun dîner. « Un homme paresseux ne peut pas se tenir mangeant car c'est travail trop'. Après travail de jour nous nous sommes tout réunis autour de l'endroit du feu à l'intérieur d'une hutte fumeuse, des cousins, des amis et des voisins et puis mon mA grand se reposant à son endroit comme une déesse nous disant des histoires, des gens et des énigmes. Sa voix douce et sage merveilleuse nous portant à ce monde d'exposition de réalité, le bois de chauffage fendant, les crickets brillants, choeurs des grenouilles dans le jet voisin a retenti de la nuit silencieuse foncée, résonnant et rimant avec sa voix comme un fond musical.

Au lycée qui est quand j'ai commencé à dériver à partir de la maison. Avec des étudiants de différents milieux c'était une terre de diversité et de problèmes aussi. Bien que je sois bien avec toutes les personnes et respecte la même chose, j'ai parfois donné un arc timide à la pression de pair mais me casserais de nouveau à me. Voyez ! Je ne pourrais pas oublier d'où je suis venu parce que j'ai voulu garder mon identité et valeurs. Je ne pourrais pas me tenir laissant en bas de mes gens que ni l'un ni l'autre ne pourraient la famille accepter un héritier qui ne pourrait pas inciter à posséder des légendes. Je le vois maintenant ; ils ont voulu que nous eussent les meilleures vies qu'ils ont eu.

Grandir m'a là donné une perspective différente de la vie. Il était plein des enseignements et la reconnaissance des réalités que je pourrais probablement n'avait jamais appris. Le nouvel environnement urbain me présente avec de meilleures options, des chances aussi bien que plus de défis et des obstacles. Je dois vivre sur le `que mon individu' comme les la plupart de d'autres seul combattez ou vol des problèmes tout en gardant toujours mon principal assez haut pour voir au delà des horizons. Je ne suis pas honteux ou plein du regret au sujet de mon passé. Au lieu de cela les passés me donnent la force pour déplacer un pas en avant. Puits ! La vie dans une petite maison, ne pas conduire une voiture de fantaisie ou le port des modes dernier cri comme mes compagnons d'âge me donnaient des ulcères. Mais quand j'en arrière et puis regarde au delà des horizons, je vois tellement le travail pour faire, pense à la société désorganisée, culturelement déracinée pendant que mon mA grand indique les vies d'arbres de `par leurs propres racines', et alors je me rends compte qu'il prendra le courage et la souffrance pour faire mes propres légendes. Bien que je me sente confortable à urbain, je me sens toujours comme devrait faire quelque chose davantage adapter et lui faire la droite, comme je dois aller un mille supplémentaire à s'avérer je peux appartenir ici aussi bien que sois moi-même. Bien que je doive changer une partie de mon passé, j'ai la fierté à dire que ce passé a beaucoup à faire avec qui je suis aujourd'hui.

Crecimiento en país ascendente
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Las cosas han cambiado en la sociedad moderna para seguro, algunas veces que me pulsa si el globalization es el `donde nos suponen ser algo que donde estábamos' o que consigo quizá confuso porque no he cambiado mucho como el dictado de los cambios. Crecí para arriba en upcountry de Kenia central. Hasta que me trasladé el trabajo y al estudio en campos verdes urbanos, extensos, reservas naturales y vida comunal donde estaba cualquiera atrevida a importar de otros negocio lo que sabía. Aunque la familia y los vecinos no eran un asilo del `de la humanidad egoísta' el amor y el cuidado de otros era radiante, cuando una novia consiguió nos casó tenía una parte de la dote y cuando una salida de nosotros nosotros compartió los rasgones también. Las leyendas de humano y patriótico valientes funcionaron a partir de una generación a las otras, pasado a nosotros con la música, las danzas, storytelling y las cribas. Recuerdo por ejemplo las leyendas de Mugo Wa Kibiro, él prophesied de la serpiente larga del hierro que fuma que alisa a través de nuestros motherlands que vinieron más adelante verdad en nombre de ferrocarriles. Pues un muchacho yo podría nunca conseguir bastantes sobre las leyendas de los hombres que izquierdos sus esposas o guerreros jóvenes que patriotismo jurado y luchado para nuestra independencia. Deseaba ser uno de ellos y pasé tiempo impresionante que soñaba despierto sobre ése. Toda esta leyenda suena aunque mi fresco diario principal como escuché mi abuela con quien viví.

El vivir en upcountry era nunca depilated del lujo que vino en términos de libertad de la exploración y de las experiencias. Aunque no había alamedas, cines o patios del cabrito llenados de los juguetes y que despedían castillos, funcionamos footed a través y profundo pelados en de la selva. Estábamos salvajes y libres. Caza para las liebres y gazelles con nuestros arcos y flechas miniatura y perros. Recuerdo un `Chita del perro' acuñada de cheetah, él era fuerte y valiente, I incluso me pensó valor de la sierra en sus ojos. Nadamos en los ríos rocosos, recolectamos las frutas salvajes y cocinamos las patatas dulces en los campos. Una vez tomé un hogar joven del buck pero después de dos días, era así que enfermo y mirado fuera de lugar. Podría decir de él regué ojos y manso bale. Estaba fuera de lugar apenas como me siento aquí en el urbano contaminada y apretada.

Mi familia era típicamente humilde apenas como otras así que vivimos en una tensión inminente de la mala cosecha, honorarios de la escuela, cuenta del hospital y esa gente de la materia toma para concedido. Pero mis padres encontraron siempre el dinero para mis honorarios de la escuela, viajes de la clase y las ropas de Navidad que no tenían un zapato nuevo o pantalones de Navidad eran tan desmoralización justa como Navidad sin masa del vigil de la noche en la aldea.

La vida estaba fresca; no vivimos en vecindades propensas totales de la depravación o del crimen. El respecto, la sabiduría y la generosidad eran lo que lucha el nombre hecho para los manicures de una persona sin embargo hoy, pedicures, barra y las carpetas llamativas determinan un éxito del hombre. Y me siento a veces como la compasión para ellos o probablemente más compasión para nuestro país. Trabajando en trabajador realzada de los campos' y preparado nos para hacer frente a las responsabilidades de la edad adulta, falta de acabar unos las tareas significó una media ración o ninguna cena. “Un hombre perezoso no puede estar parado que come pues es trabajo también'. Después de trabajo del día recolectamos todo alrededor del lugar del fuego dentro de una choza ahumada, los primos, los amigos y los vecinos y entonces mi mA magnífico sentándose en su lugar como una diosa que nos contaba historias, la gente y cribas. Su voz lisa y sabia maravillosa que nos llevaba a ese mundo de la demostración de la realidad, la leña que se agrietaba, grillos glinting, coros de ranas en corriente próxima sonaba a partir de la noche silenciosa oscura, resonando y rimando con su voz como un fondo musical.

En la High School secundaria que es cuando comencé a mandilar de hogar. Con los estudiantes de diversos fondos era una tierra de la diversidad y de los problemas también. Aunque soy aceptable con toda la gente y respeto igual, di un arco tímido a la presión del par pero me encajaría a presión a veces de nuevo a me. ¡Vea! No podría olvidarme de adonde vine porque deseé guardar mi identidad y valores. No podría estar parado que dejaba abajo de mi gente que ni uno ni otro podría la familia aceptar a un heredero que no podría hacer poseer leyendas. Ahora lo veo; quisieran que tuviéramos vidas mejores que tenían.

El crecimiento para arriba allí me dio una diversa perspectiva de la vida. Era lleno de enseñanzas y el reconocimiento de las realidades que podría probablemente nunca había aprendido. El nuevo ambiente urbano me presenta con opciones mejores, ocasiones así como más desafíos y obstáculos. Tengo que vivir en `que mi uno mismo' como la mayor parte de otros solamente luche o vuelo de problemas mientras que todavía guarda mi principal arriba bastante para ver más allá de los horizontes. No soy avergonzado o lleno de pesar sobre mi pasado. En lugar el últimos me dan fuerza para mover un paso adelante. ¡Pozo! El vivir en una casa pequeña, no conducir un coche de lujo o no usar maneras de moda como mis compañeros de la edad me daban úlceras. Pero cuando detrás y después miro más allá de los horizontes, veo tanto el trabajo para hacer, pienso de la sociedad desorganizada, cultural desarraigada mientras que mi mA magnífico dice vidas de los árboles del `por sus propias raíces', y entonces realizo que tomará valor y el sufrimiento para hacer mis propias leyendas. Aunque me siento cómodo en el urbano, todavía me siento como debe hacer algo más caber y hacerle la derecha, como debo ir una milla adicional a probar puedo pertenecer aquí así como sea mismo. Aunque debo cambiar algo de mi pasado, tengo orgullo a decir que ese pasado tiene mucho a hacer con quién soy hoy.

Crescendo nel paese alto
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Le cose sono cambiato nella società moderna per sicuro, determinate volte che lo colpisce se il globalization è `in cui siamo supposti di essere piuttosto che dove eravamo' o che forse ottengo confuso perché non ho cambiato molto come il dettame dei cambiamenti. Mi sono sviluppato in su in upcountry del Kenia centrale. Fino a che non mi muova verso lavoro e lo studio nei campi verdi urbani e ampi, nelle riserve naturali e nella vita comunale dove qualcuno osato occuparsi di altri il commercio era che cosa ho conosciuto. Benchè la famiglia ed i vicini non siano un porto del `dall'umanità egoista' l'amore e la cura di altre sia radiante, quando un bride ha ottenuto li ha sposati ha avuto una parte del dowry e quando una partenza da noi noi ha ripartito le rotture anche. Le leggende di umanitario e patriotic brave si sono allontanate da una generazione agli altre, passato noi con la musica, i balli, storytelling ed i riddles. Mi ricordo per esempio delle leggende di Mugo Wa Kibiro, lui prophesied del serpente fumante lungo del ferro che liscia attraverso i nostri motherlands che più successivamente sono venuto allineare in nome delle ferrovie. Poichè un ragazzo io potrebbe mai non ottenere abbastanza circa le leggende degli uomini che di sinistra le loro mogli o guerrieri giovani che patriotism giurato e combattuto per la nostra indipendenza. Ho desiderato essere uno di loro ed ho speso il tempo impressionante che daydreaming a tale proposito. Tutta questa leggenda squilla benchè il mio fresco giornaliere capo come ho ascoltato la mia nonna che ho vissuto con.

Vivendo in upcountry ero mai non depilated di lusso che è venuto in termini di libertà di esplorazione e di esperienze. Benchè non ci siano centri commerciali, cinematografi o campi da giuoco del capretto riempiti di giocattoli e che rimbalzano i castelli, facciamo funzionare footed attraverso e profondo nudi nella giungla. Eravamo selvaggi e liberi. Cercando per le lepri e gazelles con i nostri archi e frecce miniatura e cani. Mi ricordo di un `Cita del cane' coniata da cheetah, era forte e brave, la I persino lo ha pensato bravery della sega nei suoi occhi. Abbiamo nuotato nei fiumi rocciosi, abbiamo riunito le frutte selvaggie ed abbiamo cucinato le patate dolci nei campi. Una volta ho preso una sede giovane del buck ma dopo due giorni, aveva luogo così ammalato ed osservato dal posto. Potrei dire a da esso ho innaffiato gli occhi e meek bleat. Era dal posto appena come ritengo qui a urbano inquinante ed ammucchiato.

La mia famiglia era in genere humble appena come altre in modo da abbiamo vissuto in un tensionamento imminente della raccolta difettosa, le tasse della scuola, fattura dell'ospedale e quella gente del roba prende per assegnato. Ma i miei genitori hanno trovato sempre i soldi per le mie tasse della scuola, viaggi del codice categoria ed i vestiti di Natale che non hanno un nuovo pattino o pantaloni di Natale erano così demoralizzare giusta come Natale senza massa del vigil di notte nel villaggio.

La vita era fredda; non abbiamo vissuto nelle vicinanze inclini totali di crimine o di depravity. Il rispetto, la saggezza ed il generosity erano che cosa il nome fatto per i manicures della persona comunque oggi, i pedicures, barra combatte ed i raccoglitori flashy determina un successo dell'uomo. Ed a volte ritengo come pity per loro o probabilmente più pity per il nostro paese. Funzionando nei campi' ha aumentato hardworking e preparato noi per affrontare le responsabilità di età adulta, omissione di rifinire ones i chores non hanno significato una razione mezza o supper. “Un uomo pigro non può levarsi in piedi mangiante poichè è lavoro ugualmente'. Dopo il lavoro di giorno interamente abbiamo riunito intorno al posto del fuoco all'interno di una capanna fumosa, cugini, amici e vicini ed allora il mio grande mA sedenteci al suo posto come un goddess ci che dicono le storia, la gente ed i riddles. La sua voce regolare e saggia meravigliosa che li prende a quel mondo dell'esposizione di realtà, la legna da ardere spezzantesi, i grilli glinting, choirs delle rane ain flusso vicino ha suonato dalla notte silenziosa scura, risuonante e rimante con la sua voce come una priorità bassa musicale.

Alla High School che è quando ho cominciato andare alla deriva dalla sede. Con gli allievi dagli ambiti di provenienza differenti era una terra della diversità e dei problemi anche. Benchè sia giusto con tutta la gente e rispetti lo stesso, a volte ho dato un arco timido a pressione del pari ma schioccherei di nuovo me. Veda! Non potrei dimenticarmi da dove sono venuto perché ho desiderato mantenere la miei identità e valori. Non potrei levarmi in piedi lasciante giù la mia gente che nessuno potrebbero la famiglia accettare un erede che non potrebbe incitare a possedere le leggende. Ora lo vedo; li hanno desiderati avere vite migliori che hanno avuti.

Crescere in su là mi ha dato una prospettiva differente di vita. Era pieno degli insegnamenti ed il riconoscimento delle realtà che potrei probabilmente non aveva imparato mai. Il nuovo ambiente urbano lo presenta con le opzioni migliori, le probabilità così come più sfide e gli ostacoli. Devo vivere su `che il mio auto' come la maggior parte di altri da solo combatti o volo dai problemi mentre ancora mantengono il mio capo abbastanza su per vedere oltre gli orizzonti. Non sono ashamed o pieno del rammarico circa il mio passato. Invece il passati mi danno la resistenza per spostare un passo avanti. Pozzo! Vivendo in una piccola casa, non condurre un automobile operato o non portare le mode trendy come i miei compagni di età hanno usato darmi le ulcere. Ma quando indietro ed allora osservo oltre gli orizzonti, vedo così tanto il lavoro per fare, penso alla società disorganizzata, culturalmente sradicata mentre il mio grande mA dice le vite degli alberi del `dalle loro proprie radici' ed allora mi rendo conto che prenderà il coraggio e la sofferenza per fare le mie proprie leggende. Benchè ritenga comodo a urbano, ancora ritengo come dovrebbe fare qualcosa di più misura e renderle la destra, come devo andare un miglio supplementare da risultare posso appartenere qui così come sono io stesso. Benchè debba cambiare alcuno del mio passato, ho orgoglio da dire che quel passato ha molto da fare con chi sono oggi.

Wachsen im hohen Land
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Sachen haben in der modernen Gesellschaft für sicheres, einige Male geändert, die es mich anschlägt, ob die Globalisierung `ist, in dem wir daß eher sein sollen, wo wir' waren, oder daß möglicherweise ich konfus erhalte, weil ich viel nicht als die änderungen Vorschrift geändert habe. Ich wuchs in upcountry von zentralem Kenia auf. Bis ich auf Arbeit und Studie in städtischem umzog, fängt beträchtliches Grün, natürliche Reserven und Kommunalleben auf, wo jedes, das gewagt wurde, sich um andere zu kümmern Geschäft, war, was ich wußte. Obwohl die Familie und die Nachbarn nicht ein `Hafen von der egoistischen Menschheit' die Liebe waren und Obacht von anderen leuchtend war, als eine erhaltene Braut verband, hatten wir einen Anteil des Dowry und als eine Abfahrt von uns wir die Risse auch teilte. Die Legenden von tapferem menschlichem und patriotisch liefen von einem Erzeugung zu den anderen, überschritten uns durch die Musik, die Tänze, das Storytelling und die Rätsel. Ich erinnere mich zum Beispiel die an Legenden von Mugo Wa Kibiro, er prophezeite von der langen rauchenden Eisenschlange, die durch unsere motherlands glättet, die später zutreffend im Namen der Gleise kamen. Da ein Junge ich genug über die Legenden der Männer die ihre Frauen oder jungen Krieger nie link erhalten könnte die geschworener Patriotismus und gekämpft für unsere Unabhängigkeit. Ich möchte eins von ihnen sein und verbrachte ehrfürchtige Zeit träumend über den. Diese ganze Legende schellt obwohl mein tägliches Hauptfrisches, wie ich auf meine Großmutter hörte, der ich mit lebte.

Leben in upcountry war ich depilated nie vom Luxus, der in Freiheit der Erforschung und der Erfahrungen ausgedrückt kam. Obwohl es keine Malle, Kinos oder Spielplätze des Zickleins, die mit Spielwaren gefüllt wurden und Schlösser aufgeprallt waren gab, lassen wir bloßes füßiges über und tief im Dschungel laufen. Wir waren wild und frei. Jagd für Hasen und Gazellen mit unseren Minibögen und Pfeile und Hunde. Ich erinnere mich an ein Hund`Chita', das vom cheetah geprägt wird, war er stark und tapfer, dachte I sogar mich Säge-Tapferkeit in seinen Augen. Wir schwammen in den felsigen Flüssen, erfaßten wilde Früchte und gekochte süsse Kartoffeln in fängt auf. Einmal nahm ich ein junges Dollarhaus, aber nach zwei Tagen, war es also krank und aus Platz heraus geschaut. Ich könnte von es erklären wässerte Augen und mild blöken Sie. Es war aus Platz heraus, gerade wie ich hier im beschmutzten und gedrängten städtischen fühle.

Meine Familie war gerade wie andere gewöhnlich bescheiden, also lebten wir in einer unmittelbar drohenden Spannung der schlechten Ernte, Schulegebühren, Krankenhausrechnung und diese Materialleute nehmen für bewilligt. Aber meine Eltern beschafften immer Kapital gegen meine Schulegebühren, Kategorie Reisen und die Weihnachtskleidung, die nicht einen Weihnachtsneuen Schuh oder -hosen hat, war so das Demoralisieren gerecht wie Weihnachten ohne Nachtvigil Masse im Dorf.

Das Leben war kühl; wir lebten nicht in den Gesamtvornübergeneigten Nachbarschaften des depravity oder des Verbrechens. Respekt, Klugheit und Großzügigkeit waren, was gebildeter Name für Maniküren einer Person zwar heute, pedicures, Stab kämpft und flashy Mappen einen Mannerfolg feststellt. Und manchmal fühle ich wie Mitleid für sie oder vermutlich mehr Mitleid für unser Land. Innen arbeiten fängt' erhöhtes fleißiges auf und vorbereitet uns, zum der Erwachsenseinverantwortlichkeiten, Störung gegenüberzustellen, eine zu beenden bedeuteten Chores eine halbe Zuteilung oder kein Abendessen. „Ein fauler Mann kann nicht essend stehen, da es Arbeit auch' ist. Nach Tagesarbeit erfaßten wir ganz um den Feuerplatz innerhalb einer rauchigen Hütte, Vetter, Freunde und Nachbarn und dann mein großartiges MA, die an ihrem Platz wie einer Göttin sitzt, die uns Geschichten erklären, Völkern und Rätseln. Ihre erstaunliche glatte und kluge Stimme, die uns zu dieser Welt des Wirklichkeit Erscheinens, das knackende Brennholz, funkelnde Kricket, Chöre der Frösche im nahe gelegenen Strom nimmt, klang von der dunklen leisen Nacht und schwang mit und reimt mit ihrer Stimme wie einem musikalischen Hintergrund.

An der High School, die ist, als ich begann, vom Haus zu treiben. Mit Kursteilnehmern von den unterschiedlichen Hintergründen war es ein Boden der Verschiedenartigkeit und der Probleme auch. Obwohl ich mit allen Leuten okay bin und das selbe respektiere, gab ich manchmal, einen schüchternen Bogen zum Gleichdruck aber würde zurück zu mich reißen. Sehen Sie! Vergessen ich könnte nicht, wohin ich kam von, weil ich meine Identität und Werte halten wollte. Ich könnte nicht lassend hinunter meine Völker stehen, die, keine die Familie einen Erben annehmen konnten, der nicht bilden könnte, Legenden zu besitzen. Ich sehe es jetzt; sie wünschten uns bessere Leben, als haben sie hatten.

Aufwachsen gab mir eine andere Perspektive des Lebens dort. Es war vom Unterricht voll und Bestätigung der Wirklichkeiten, die ich vermutlich könnte, nie hatte erlernt. Das städtische neue Klima stellt mich mit besseren Wahlen, Wahrscheinlichkeiten sowie mehr Herausforderungen und Hindernissen dar. Ich muß auf `leben, mein Selbst' wie die meisten anderen alleine oder Flug von den Problemen beim mein Haupt noch halten stark genug, um über den Horizonten hinaus zu sehen kämpfen Sie. Ich bin nicht beschämt oder von der Reue über meine Vergangenheit voll. Stattdessen geben die letzten mir Stärke, um einen Vorwärts Schritt zu verschieben. Brunnen! Das Leben in einem kleinen Haus, das Fahren nicht eines phantastischen Autos oder das Tragen von trendy Art und Weise wie meine Alter Gehilfen verwendeten, mir Geschwüre zu geben. Aber, wenn ich zurück und dann über den Horizonten hinaus schaue, sehe ich soviel Arbeit, um zu tun, denke an die durcheinandergebrachte Gesellschaft, kulturell uprooted, während mein großartiges MA die `Baumleben durch ihre eigenen Wurzeln' sagt, und dann stelle ich fest, daß es Mut und das Leiden nimmt, um meine eigenen Legenden zu bilden. Obwohl ich im städtischen bequem fühle, glaube ich noch, wie etwas mehr tun sollte, es Recht zu passen und zu bilden, wie ich gehen muß eine zu prüfen Extrameile, kann ich sowie hier gehören bin selbst. Obwohl ich etwas von meiner Vergangenheit ändern muß, habe ich den Stolz, zum zu sagen, daß diese Vergangenheit viel hat, zum zu tun mit, wem ich heutiger Tag bin.

Crescimento no país ascendente
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
As coisas mudaram na sociedade moderna para certo, certas vezes que me golpeia se o globalization é o `onde nós somos supostos ser rather que onde nós estávamos' ou que talvez eu começo confused porque eu não mudei muito como a ordem das mudanças. Eu cresci acima em upcountry de Kenya central. Até que eu me mover para o trabalho e o estudo em campos verdes urbanos, vastos, em reservas naturais e na vida communal onde qualquer um ousado se ocupar de outro negócio era o que eu soube. Embora a família e os vizinhos não eram um haven do `da humanidade selfish' o amor e o cuidado de outro era radiante, quando um bride começou casou-nos teve uma parte do dowry e quando uma partida de nós nós compartilhou dos rasgos demasiado. As legendas de humano e patriotic bravos funcionaram de uma geração à outra, passado a nós com a música, as danças, storytelling e os riddles. Eu recordo por exemplo as legendas de Mugo Wa Kibiro, ele prophesied da serpente fumando longa do ferro que lustra através de nossos motherlands que vieram mais tarde verdadeiro no nome das estradas de ferro. Porque um menino mim poderia nunca começar bastantes sobre as legendas dos homens que esquerdos seus esposas ou guerreiros novos que patriotism jurado e lutado por nossa independência. Eu desejei ser um deles e gastei o tempo awesome que daydreaming sobre aquele. Toda esta legenda soa embora meu fresco diário principal como eu escutei minha avó que eu vivi com.

Viver em upcountry eu era nunca depilated do luxo que veio nos termos da liberdade da exploração e das experiências. Embora não havia nenhum malls, cinemas ou playgrounds do miúdo enchido com os brinquedos e que salta castelos, nós funcionamos footed através e profundo desencapados na selva. Nós estávamos selvagens e livres. Caça para hares e gazelles com nossas curvas e setas diminutas e cães. Eu recordo um `Chita do cão' inventado do cheetah, era forte e bravo, I pensou mesmo do eu bravura da serra em seus olhos. Nós nadamos nos rios rochosos, recolhemos frutas selvagens e cozinhamos batatas doces nos campos. Uma vez eu fiz exame de um repouso novo do buck mas após dois dias, realizava-se assim que doente e olhado fora do lugar. Eu poderia dizer dele molhei os olhos e meek bleat. Era fora do lugar apenas como eu sinto aqui no urbano polluted e aglomerado.

Minha família era tipicamente humble apenas como outra assim que nós vivemos em uma tensão imminent da colheita má, taxas da escola, conta do hospital e esse pessoa do material faz exame para concedido. Mas meus pais encontraram sempre o dinheiro para minhas taxas da escola, desengates da classe e a roupa do Christmas que não tem uma sapata nova ou calças do Christmas era assim demoralizing justo como o Christmas sem massa do vigil da noite na vila.

A vida estava fresca; nós não vivemos em vizinhanças prone totais do depravity ou do crime. O respeito, a sabedoria e o generosity eram o que o nome feito para manicures de uma pessoa though hoje, pedicures, barra luta e as carteiras flashy determinam um sucesso do homem. E às vezes eu sinto como a piedade para eles ou provavelmente a mais piedade para nosso país. Trabalhar nos campos' realçou hardworking e preparado nos para enfrentar as responsabilidades do adulthood, falha terminar os chores não significaram uma meia ração ou nenhum supper. “Um homem preguiçoso não pode estar comendo porque é trabalho demasiado'. Após o trabalho do dia nós recolhemos toda em torno do lugar do fogo dentro de um hut smoky, os primos, os amigos e os vizinhos e então meu miliampère grande sentando-se em seu lugar como um goddess que dizem nos histórias, povos e riddles. Sua voz lisa e sábia maravilhosa que faz exame de nos a esse mundo da mostra da realidade, o firewood rachando, grilos glinting, choirs das râs no córrego próximo soou da noite silenciosa escura, resonating e rimando com sua voz como um fundo musical.

Na High School que é quando eu comecei drift do repouso. Com os estudantes dos fundos diferentes era uma terra da diversidade e dos problemas demasiado. Embora eu sou aprovado com todos os povos e respeito o mesmo, eu às vezes dei uma curva tímida à pressão do par mas myselfagarrei- para trás. Veja! Eu não poderia esquecer-se de aonde eu vim porque eu quis manter meus identidade e valores. Eu não poderia estar deixando abaixo meus povos que nenhuns poderiam a família aceitar um heir que não poderia fazer possuir legendas. Eu v o agora; quiseram-nos ter vidas melhores do que tiveram.

Crescer acima deu-me lá um perspective diferente da vida. Estava cheio dos ensinos e o reconhecimento das realidades que eu poderia provavelmente tinha aprendido nunca. O ambiente novo urbano apresenta-me com opções melhores, possibilidades as well as mais desafios e obstáculos. Eu tenho que viver no `que meu self' como a maioria de outras lute sozinho ou vôo dos problemas ao ainda manter meu principal altamente bastante para ver além dos horizontes. Eu não estou ashamed ou cheio do pesar sobre meu passado. Instead o passados dão-me a força para mover uma etapa para diante. Poço! Viver em uma casa pequena, não dirigir um carro extravagante ou não desgastar formas trendy como meus mates da idade usaram-se dar-me ulcers. Mas quando eu olho para trás e então além dos horizontes, eu v tanto o trabalho para fazer, penso sobre a sociedade desorganizada, desarraigada culturally enquanto meu miliampère grande diz vidas das árvores do `por suas próprias raizes', e então eu realizo que fará exame da coragem e de sofrer para fazer minhas próprias legendas. Embora eu sinto confortável no urbano, eu sinto ainda como deve fazer algo mais caber e lhe fazer a direita, como eu devo ir uma milha extra a provar eu posso pertencer aqui as well as seja eu mesmo. Embora eu devo mudar algum de meu passado, eu tenho o orgulho a dizer que esse passado tem muito a fazer com quem eu sou hoje.

Växa i övre land
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Saker har ändrat i modernt samhälle för säkert, några tider slår det mig, huruvida som globaliseringen är `, var vi är förment att vara snarlika, som, var vi var' eller som mig får kanske förvirrade, därför att jag inte har ändrat mycket som ändringsdiktatet. Jag växte upp i upcountry av centralen Kenya. Till rört I sätter in att fungera och studie i stads- vast gräsplan, naturligt reserverar och kollektivt liv var vem som helst som vågades för att vara besvärad andra affären var vad jag visste. Fast familjen och grannen inte var en `- tillflyktsort från självisk mankind' förälskelsen, och omsorg av andra var strålpunkten, då en fången brud att gifta sig, hade vi en aktie av hemgiften och, när en avvikelse från oss oss delade revorna för. Legenderna av modig humant och patriotiskt körde från en utveckling till andra, passerat till oss till och med musiken, danserna, historieberättandet och gåtorna. Jag minns för anföra som exempel legenderna av Mugo Wa Kibiro, honom siade av long att röka stryker ormen som görar slät till och med våra fädernesländer som mer sistnämnd kom riktigt i det känt av järnvägar. Som en pojke mig kunde aldrig få nog om legenderna av manar som lämnade deras fruar eller barnkrigare som svuren patriotism och slagits för vår självständighet. Jag önskade att vara ett av dem och spenderade enorm tid som dagdrömmer om det. All denna legend ringer fast mitt head dagliga nytt, som jag lyssnade till min farmor som jag bodde med.

Att bo i upcountry var jag depilated aldrig av lyx som kom benämner av frihet av utforskning och erfar in. Fast det inte fanns några gallerier, bior eller unge lekplatser som fylldes med toys och studsades slott, kör vi kal footed över och djupt in i djungeln. Vi var wild och fria. Jaga för hares och gazelles med våra miniatyrpilbågar och pilar och hundkapplöpning. Jag minns en för att förfölja `Chita' som myntas från cheetah, var han stark, och modigt, tänkte I även att jag sågar glans i his synar. Vi simmade i de steniga floderna, samlade wild frukter, och lagade mat sötpotatisar i sätter in. En tid tog jag ett ungt bockhem, men efter två dagar, ägde rum det, så sjukt och sett ut ur förlägga. Jag kunde berätta från det bevattnade synar, och ödmjukt bräka. Det var ut ur förlägger rättvis känselförnimmelse för något liknande I här i det förorenade och trängde ihop stads-.

Min familj var den typisk ödmjuka rättvisa något liknande andra, så vi bodde i en förestående spänning av missväxten, skolar avgifter, sjukhusräkning, och det stoppar folk tar för beviljat. Men min föräldrar grundar alltid pengar för mitt skolar avgifter, klassificerar snubblar, och julclothes- som inte har ny jul, skor, eller flåsanden var, så demoralisera rättvis lik jul utan nattvaka samlas i byn.

Liv var kyler; vi bodde inte i sammanlagd demoralisering eller brotts- benägna grannskapar. Respekt, vishet och generositet var vad som though göras som är känd för manicures för en person i dag, pedicures, bomma för slagsmål och pråliga plånböc挥猥挥猥挥䍁╒c佃䵍乏3丼⬺䕎呕剅>ker bestämmer en manframgång. Och ibland medlidande för I-känselförnimmelsenågot liknande för dem eller antagligen mer medlidande för vårt land. Arbetet sätter in in' förhöjt strävsamt, och förberett betydde vi som vänder mot vuxenlivansvaret, fel att avsluta sysslor, att en halva ransonerar eller ingen kvällsmål. ”Kan en lat man inte stå att äta, som det är arbete för'. Förlägga insida en rökig koja, kusiner, vänner, efter dagsverke som vi samlade all runt om avfyra, och grann och mitt storslagna morsammanträde på henne förlägger därefter något liknande en träffande gudinna oss berättelser, folks och gåtor. Hennes förträffligt slätar, och klokt uttrycka att ta oss till den värld av verklighetshowen, det knäcka vedträt, glinting syrsor, strömmer körer av grodor i närliggande låtit från den tysta natten för mörkret som genljuder, och rimma med henne uttrycka likt en musikalisk bakgrund.

På högstadiet som är när jag startade att driva hemifrån. Med deltagare från olika bakgrunder var det ett slipat av mångfald och problem för. Pressa men skulle plötslig baksida till jag själv, fast I-förmiddaggodkännandet med all folk och respekt samma, mig gav ibland en blyg pilbåge till jämliket. Se! Jag kunde inte glömma var jag kom från, därför att jag önskade till uppehället min identitet och värderar. Jag kunde inte stå att låta besegrar min folks som neither kunde familjen acceptera en arvinge, som inte kunde göra egna legender. Jag ser det nu; de önskade att vi ska ha bättre liv, än de hade.

Att växa upp gav där mig ett olikt perspektiv av liv. Det var fullt av undervisningar, och bekräftelse av verklighetar, som jag kunde antagligen, hade lttt aldrig. Den stads- nya miljön framlägger mig med bättre alternativ, riskerar, såväl som mer utmaningar och hinder. Jag måste att bo på `som min självs' något liknande mest av andra slåss bara, eller flyg från problemtag stillar hålla min head kick nog för att se det okända horisonterna. Förmiddag som I inte är skamsen eller som är full av ånger om min förflutna. I stället ger det förgånget mig styrka till flyttningen en kliva framåtriktat. Brunn! Bo i ett litet hus och att inte köra en moderiktiga utsmyckat bil eller ha på sig danar något liknande som min van vid ålderkompisar ge mig sår. Men, när jag ser baksida och därefter det okända horisonterna, ser jag så mycket arbete för att göra, funderare om det disorganized samhället, culturally uprooted, som min storslagna liv för trees för mornågot att säga`vid deras eget rotar', och därefter realiserar jag att det ska takekurage och att lida för att göra min egna legender. Fast I-känselförnimmelsen som är bekväm i det stads-, stilla känselförnimmelsenågot liknande för I bör göra något mer till passformen och göra den höger, något liknande måste jag gå en extra mile som ska bevisas att jag kan höra hemma här as well as är jag själv. Fast jag måste ändra någon av min förflutna, har jag stolthet till något att säga som den förflutna har mycket som ska göras med vem I-förmiddagen i dag.

Расти в поднимающей вверх стране
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Вещи изменили в самомоднейшем обществе для уверенного, некоторых временах, котор оно поражает меня будет ли globalization `где мы предположены, что будем довольно что где мы были' или что возможно я получаю confused потому что я не изменял много как предписание изменений. Я вырос вверх в upcountry центральной Кении. До тех пор пока я не двинуть к работе и изучению в урбанских, более обширных зеленых полях, естественных запасах и общинной жизни где anybody посметое запомнить другие дело было я знал. Хотя семья и соседи не были haven `от шкурного mankind' влюбленность и внимательность других была излучающей, когда невеста получила поженил мы имел долю dowry и когда одно отклонение от нас мы делило разрывы слишком. Сказания храбрейшие гуманного и патриотическо побежали от одного поколения к другим, после того как они ы к нам через нот, танцульки, storytelling и загадки. Я вспоминаю for instance сказания Mugo Wa Kibiro, он prophesied длинней куря змейки утюга приглаживая до наши motherlands которые более поздно пришли поистине in the name of railways. По мере того как мальчик я смог никогда не получать достаточно о сказаниях людей лево их супруг или молодых ратников присягнутый патриотизм и после того как он для нашей независимости. Я пожелал быть одним из их и потратил awesome время daydreaming о том. Полностью это сказание звенит хотя моя головная ежедневная свежая по мере того как я слушал к моей бабушке я жил с.

Жить в upcountry я был никогда depilated роскоши пришла in terms of свобода исследования и опытов. Хотя не было молов, кино или playgrounds малыша заполненных с игрушками и отскоченных замоки, мы бежим чуть-чуть footed поперек и глубоко в джунгли. Мы были одичалы и свободно. Звероловство для зайцев и gazelles с нашими миниатюрными смычками и стрелками и собаками. Я вспоминаю одно `Chita собаки' ый от cheetah, он был сильн и храбрейше, I даже думало я храбрость пилы в его глазах. Мы поплавали в утесистых реках, собрали одичалые плодоовощи и сварили сладкие картофели в полях. Одно время я принял молодой дом самеца оленя но после 2 дней, он был поэтому больно и после того как он посмотрено из места. Я смог сказать от его намочил глаза и безответно заблеяйте. Оно было из места как раз как я чувствую здесь в polluted и ое урбанском.

Моя семья была типично всепокорна как раз как другие поэтому мы жили в неизбежном напряжении плохой хлебоуборки, гонораров школы, счета стационара и те люди вещества принимают для после того как они дарены. Но мои родители всегда находили деньг для моих гонораров школы, отключений типа и одежды рождества не имея ботинок или кальсоны рождества новый были так деморализовывать справедливый как рождество без массы vigil ночи в селе.

Жизнь была холодна; мы не жили в полных районах развратности или злодеяния прональных. Уважение, премудрость и шедрость были сделанное имя для manicures персоны однако сегодня, pedicures, адвокатского сословия воюет и flashy бумажники обусловливают успех человека. И иногда я чувствую как жалость для их или вероятно больше жалости для нашей страны. Работающ в hardworking полях' увеличенное и после того как я подготовлено нам для того чтобы смотреть на ответственности adulthood, отказ закончить одни chores не намеревалось половинный рацион или никакой ужин. «Ленивый человек не может стоять ел по мере того как будет работой слишком'. После работы дня мы совсем собрали вокруг места пожара внутри закоптелой хаты, кузенов, друзей и соседей и после этого моего грандиозного ma сидя на ее месте как богина говоря нам рассказы, люди и загадки. Ее дивный ровный и велемудрый голос принимая нас к тому миру выставки реальности, треская швырку, glinting сверчкам, клиросам лягушек в близрасположенном потоке звучал от темной молчком ночи, resonating и рифмуя с ее голосом как музыкальная предпосылка.

На старших клаччах средней школы когда я начал перемещаться от дома. С студентами от по-разному предпосылок было землей разнообразности и проблем слишком. Хотя я одобрен с всеми людьми и уважаю эти же, я иногда давал трепетный смычок к давлению пэра но щелкал back to. См.! Я не смог забыть куда я пришел от потому что я хотел держать мои тождественность и значения. Я не смог стоять препятствующ вниз с моих людей, котор ни те смогли семья принять наследника не смог сделать для того чтобы иметь сказания. Я вижу его теперь; они хотели нас иметь более лучшие жизни чем они имели.

Расти вверх там дал мне по-разному перспективу жизни. Оно было полно преподавательств и подтверждение реальностей я смог вероятно никогда не учило. Урбанская новая окружающая среда представляет меня с более лучшими вариантами, шансами также, как больше возможностей и препонами. Я должен жить на `мою собственную личность' как большое часть из других самостоятельно воюйте или полет от проблем пока все еще держащ мою головку достаточн высокий для того чтобы увидеть за горизонтами. Я не ashamed или полн сожаления о моем прошлом. Вместо прошлые дают мне прочность для того чтобы двинуть шаг вперед. Добро! Жить в малой доме, не управлять fancy автомобилем или не носить trendy способы как мои ответные части времени использовали дать мне гнойники. Но когда я смотрю назад и после этого за горизонтами, я вижу so much работу для того чтобы сделать, думаю о дезорганизованном культурно выкорчеванном обществе, по мере того как мой грандиозный ma говорит жизни валов `их собственными корнями', и после этого я осуществляю что он примет смелость и терпеть для того чтобы сделать мои собственные сказания. Хотя я чувствую удобным в урбанском, я все еще чувствую как должен сделать что-то больше приспосабливать и сделать он право, как я должен пойти экстренная миля, котор нужно доказать я себя могу принадлежать здесь также, как. Хотя я должен изменить некоторое из моего прошлого, я имею гордость, котор нужно сказать то прошлый имеет много, котор нужно сделать с я буду сегодня.

Het groeien in omhooggaand land
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De dingen zijn in de moderne maatschappij, sommige tijden zonder twijfel veranderd het me slaat of de globalisering `is waar wij verondersteld om eerder dat zijn te zijn waar wij' waren of dat misschien ik verward word omdat ik niet veel ben veranderd aangezien de veranderingen dicteren. Ik groeide in upcountry van centraal Kenia. Tot ik me aan het werk en studie in stedelijke, enorme groene gebieden, natuurlijke reserves en het communale leven bewoog waar om het even wie durfte om op anderen te letten waren de zaken wat ik wist. Hoewel de familie en de buren geen toevluchtsoord `van egoïstische mensheid de' waren liefde en de zorg van anderen waren stralend, toen een bruid wij had een aandeel van de bruidsschat gehuwd werd en toen één vertrek van ons wij de scheuren ook deelden. De legenden van moedige menselijk en patriotic liepen van één generatie aan anderen, die tot ons door de muziek wordt overgegaan, dansen, het storytelling en riddles. Ik herinner bijvoorbeeld de legenden van Mugo Wa Kibiro, prophesied hij van lange het roken ijzerslang gladmakend door onze vaderland die later waar in naam van spoorwegen kwamen. Als jongen kon ik genoeg over de legenden van mensen nooit worden die hun vrouwen of jonge strijders verlieten die het gezworen patriottisme en voor onze onafhankelijkheid bestreed. Ik wenste één van hen te zijn en besteedde ontzagwekkend tijddagdromen over dat. Al dit legenderingen hoewel mijn hoofd dagelijkse vers aangezien ik aan mijn grootmoeder luisterde die ik met leefde.

Het leven in upcountry was ik nooit depilated van luxe die in termen van vrijheid van exploratie en ervaringen kwam. Hoewel er geen wandelgalerijen waren, bioskopen of speelplaatsen van het jonge geitje die met speelgoed en stuiterende kastelen worden gevuld, stellen wij naakt in werking overdwars betaald en diep in de wildernis. Wij waren wild en vrij. De jacht voor hazen en gazelles met onze miniatuurbogen en pijlen en honden. Ik herinner één hond `Tchita' dat van cheetah wordt gemunt, was hij sterk en moedig, dacht ik zelfs ik moed in zijn ogen zag. Wij zwommen in de rotsachtige rivieren, verzamelden wilde vruchten en kookten bataten op de gebieden. Één keer nam ik een jong buckhuis maar na twee dagen, was het zo ziek en keek uit plaats. Ik kon van het water gegeven ogen en meek bleat vertellen. Het was uit plaats enkel als ik voelt hier in verontreinigde en overvolle stedelijk.

Mijn familie was typisch bescheiden enkel als anderen zodat leefden wij in een dreigende spanning van slechte oogst, schoolprijzen, het ziekenhuisrekening en dat materiaalmensen neemt voor verleend. Maar mijn ouders vonden altijd geld voor mijn schoolprijzen, waren de klassenreizen en de kleren die van Kerstmis een schoen of de geen broek van Kerstmis hebben nieuwe zo demoraliserend enkel als Kerstmis zonder nacht vigil massa in het dorp.

Het leven was koel; wij leefden niet in totale depravity of misdaad naar voren gebogen buurten. De eerbied, de wijsheid en de grootmoedigheid waren wat vandaag naam voor een persoons niettemin manicures maakte, bepalen pedicures, de staafstrijden en de opzichtige portefeuilles een mensensucces. En soms voel ik als medelijden voor hen of waarschijnlijk meer medelijden voor ons land. Het werken op gebieden' verbeterde hardworking en bereidde ons voor om de volwassenheidsverantwoordelijkheden onder ogen te zien, betekende het nalaten om degenenkarweien te beëindigen een half rantsoen of geen avondmaal. Een „luie mens kan niet zich bevinden etend aangezien het het werk ook' is. Na het dagwerk verzamelden wij ons allen rond de brandplaats binnen een rokerige hut, neven, vrienden en buren en toen mijn grote ma zitting op haar plaats zoals een godin ons verhalen vertellen, mensen en riddles die. Haar prachtige vlotte en wijze stem die ons nemen aan die wereld van werkelijkheid toont, het barstende brandhout, glinting veenmollen, choirs van kikkers in nabijgelegen stroom die van donkere stille nacht wordt geklonken die, die en met haar stem zoals een muzikale achtergrond resoneren rijmen.

Op hoge school die is toen ik om van huis begon af te drijven. Met studenten van verschillende achtergronden was het ook een grond van diversiteit en problemen. Hoewel ik o.k. met alle mensen ben en het zelfde eerbiedig, gaf zou ik soms een schuchtere boog aan peer druk maar terug naar mij breken. Zie! Ik kon niet vergeten waar ik kwam uit omdat ik mijn Identiteit en waarden wilde houden. Ik kon niet me bevinden latend onderaan mijn mensen ook niet kon de familie een goedkeuren erfgenaam die niet kon maken legenden bezitten. Ik zie nu het; zij wilden ons het betere leven hebben dan zij hadden.

Het groeien gaf me daar een verschillend perspectief van het leven. Het was volledig van het onderwijs en de erkenning van werkelijkheid dat ik waarschijnlijk nooit kon had geleerd. Het stedelijke nieuwe milieu stelt me met betere opties, kansen evenals meer uitdagingen en hindernissen voor. Ik moet op `leven mijn zelf' als de meesten van anderen alleen strijd of vlucht van problemen terwijl nog het houden van mijn hoofd hoog genoeg om voorbij de horizonnen te zien. Ik ben niet beschaamd of volledig van spijt over mijn verleden. In plaats daarvan geeft het verleden me sterkte om een voorwaartse stap te bewegen. Goed! Levend in een klein huis, drijvend geen buitensporige auto of dragend geen trendy manieren zoals mijn leeftijdspartners die worden gebruikt om me zweren te geven. Maar wanneer ik terug en dan voorbij de horizonnen kijk, zie ik zodat denkt veel te doen werk, over de gedesorganiseerde ontwortelde maatschappij, cultureel aangezien mijn grote ma `het bomenleven door hun eigen wortels' zegt, en dan realiseer ik dat het moed en het lijden zal vergen om mijn eigen legenden te maken. Hoewel ik in stedelijk comfortabel voel, vind ik nog als iets meer zou moeten doen en het passen juist maken, als moet ik gaan een extra te bewijzen mijl ik hier kan behoren evenals zijn zelf. Hoewel ik sommige van mijn verleden moet veranderen, heb ik trots om te zeggen dat voorbij veel heeft met wie te doen ik vandaag ben.

ينمو في بلد مرتفعة
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
قد غيّر أشياء في مجتمعة حديثة ل يوقن, بعض أوقات هو يصيبني ما إذا العولمة `حيث نحن يكون افترضت أن يكون بالأحرى أنّ حيث نحن كنّا' أو أنّ ربّما أنا أحصل مرتبكة لأنّ أنا يتلقّى لم أغيّر كثير كالتغيرات إرشاد. أنا نمات فوق في [أوبكونتري] من كينيا مركزية. إلى أن تحرّك أنا إلى عمل ودراسة في مدنيّة, مجالات ضخمة خضراء, احتياطيات طبيعيّة وحياة بلديّة حيث أيّ شخص يجسر أن يبالي أخرى عمل كان ماذا أنا عرفت. رغم أنّ الأسرة وجار [ب] لم `مأوى من جنس بشريّ أنانيّة' الحالة حبّ وعناية من أخرى كان مشعّ متوهّج, عندما حصل عروسة زوّج نحن تلقّى سهم من ال [دووري] وعندما واحدة مغادرة من نا نحن شارك الدموع أيضا. ركض الأساطير من شجاعة إنسانيّة ووطنيّة من واحدة جيل إلى الأخرى, يمرّ إلى نا من خلال اللون موسيقى, رقص, [ستورتلّينغ] ولغات. أنا أتذكّر [فور ينستنس] الأساطير [موغو] [وا] [كيبيرو], هو [بروفسي] من طويلة يدخّن حديد ثعبان يصقل من خلال [موثرلند] نا أيّ فيما بعد أتى يصحّ باسم سكّة حديديّة. بما أنّ فتى أنا استطاع أبدا حصلت كافي حول الأساطير الرجال الذي يسرى هم زوجات أو محاربات شابّة الذي يقسم وطنيّة ويتنازع لاستقلالنا. أنا تمنّيت أن يكون واحدة من هم وأنفق وقت مروّعة [ددرمينغ] حول أنّ. يخابر كلّ هذا أسطورة رغم أنّ ي رئيسيّة يوميّة طازجة بما أنّ أنا استمعت إلى جدتي الذي أنا عشت مع.

يعيش في [أوبكونتري] كان أنا أبدا سمط من رفاهية أيّ أتى بخصوص حرية من استكشاف وخبرات. رغم أنّ هناك كان ما من مركز تجاريّ, سينمات أو جدية ملاعب يملأ مع لعب ويثب قصور, يركض نحن عارية [فووتد] عبر وعميقة داخل الدغل. نحن كنّا وحشيّة وحرّة. صيد لأرنب برّيّة وغزال مع نا منمنم إنحناءات وسهام وكلاب. أنا أتذكّر واحدة كلب `تشيتا' يسكّ من [شته], كان هو قوّيّة وشجاعة, أنا حتّى فكّر أنا منشار شجاعة في أعينه. نحن سبحنا في النهور صخريّة, جمع ثمرات وحشيّة وطبخ [سويت بوتتو] في المجالات. واحدة وقت أخذ أنا شابّة كسارة منزل غير أنّ بعد اثنان أيام, هو كان لذلك مريضة وينظر من مكان. [بلت] أنا استطاع قلت من هو روى أعين وحليمة. هو كان من مكان فقط مثل أنا أشعر هنا في ال يلوّح ويحتشد مدنيّة.

كان أسرتي بشكل خاصّ متواضعة فقط مثل أخرى لذلك نحن عشنا في توتر وشيكة من حصاد سيّئة, مدرسة رسوم, مستشفى فاتورة وأنّ مادّة خام الناس يأخذون ل يمنح. غير أنّ أسّس والدي دائما مال ل ي مدرسة رسوم, صنف رحلات وعيد ميلاد المسيح [كلوثس-] لا يتلقّى عيد ميلاد المسيح حذاء جديدة أو لهاث كانوا هكذا يثبّط صحيحة مثل عيد ميلاد المسيح دون ليلة فترة يقظة كتلة في القرية.

حياة كان باردة; نحن لم نعش في إجماليّة حالة فساد أو جريمة جوارات ميّالة. كان إحترام, حكمة وسخاء ماذا يجعل اسم لشخص مع ذلك اليوم تدريمات, [بديكرس], قضيب يتنازع ومحافظ خاطف للبصر يحدّون رجل نجاح. وأحيانا يشعر أنا مثل شفقة ل هم أو على الأرجح كثير شفقة لبلدنا. حسن يعمل في مجالات' مجدّة ويعدّنا أن يواجه السنة مسؤوليات, إخفاق أن ينهي أحد عمل دوريّ عنوا حصة نصفيّة أو ما من عشاء. "رجل كسولة يستطيع لا يقف يأكل بما أنّ هو يكون عمل أيضا'. بعد يوم عمل جمع نحن جميعا حول النار مكان في كول داخنة, ابن عمّ, صديقات وجار وبعد ذلك [ما] ي عظيمة يجلس في مكانه مثل إلاهة يقولنا قصص, [فولكس] ولغات. ه عجيبة ناعمة وصوّت صوة حكيمة يأخذنا إلى أنّ عالم من حقيقة عرض, ال ينصدع حطب, [غلينتينغ] جداجد, جوقات الضفادع في تيار قريبة من مظلمة يسكت ليل, يرنّ ويسجّع مع صوته مثل خلفيّة موسيقيّة.

في مدرسة ثانويّة أنّ يكون عندما أنا بدأت أن ينجرف من منزل. مع طالبات من خلفيّات مختلفة كان هو أرض من تنوع ومشاكل أيضا. رغم أنّ أنا أكون حسنة مع كلّ الناس ويحترم ال نفس, أعطى أنا أحيانا إنحناء جبانة إلى نظير ضغطة غير أنّ قدح [بك تو] بنفسي. رأيت! أنا استطاع لم ينسى حيث أنا أتيت من لأنّ أنا أردت أن يحافظ ي هوية وقيم. أنا استطاع لم يقف يترك نزولا إلى [فولكس] ي لا استطاع الأسرة قبلت وريثة الذي استطاع لم يجعل امتلكت أساطير. أنا أرى هو الآن; هم أرادوانا أن يتلقّى حيوات جيّدة من تلقّى هم.

أعطىني ينمو فوق هناك منظورة مختلفة حياة. هو كان يشبع من تعليمات وكان [أكنوولدجمنت] الحقائق أنّ أنا استطعت على الأرجح أبدا قد علم. يقدّمني البيئة مدنيّة جديدة مع خيارات جيّدة, فرص [أس ولّ س] كثير تحديات وعوائق. أنا يضطرّ عشت على `نفسي' مثل أكثر من أخرى فحسب تنازعت أو رحلة من مشاكل بينما بعد يحافظ ي رئيسيّة عاليا بكفاية أن يرى إلى ما بعد الآفاق. أنا لست خجلة أو يشبع من أسف حول ماضي. بدلا من ذلك يعطيني السابقة قوة أن يتحرّك خطوة أماميّة. بئر! استعمل يعيش في منزل صغيرة, لا يقود سيارة فائرة أو يرتدي نماط متّبع آخر صيحة مثل ي عمر رفيقات أن يعطيني قرحات. غير أنّ عندما ينظر أنا إلى الخلف وبعد ذلك إلى ما بعد الآفاق, أنا أرى كثيرا عمل أن يتمّ, يفكّر حول ال يشوّش مجتمعة, ثقافيّا يقتلع بما أنّ [ما] ي عظيمة يقول `أشجار حيوات ب هم خاصّة جذور', وبعد ذلك أنا أحقّق أنّ هو سيأخذ شجاعة ويعاني أن يجعل ي خاصّة أساطير. رغم أنّ أنا أشعر مريحة في المدنيّة, يشعر أنا بعد مثل سوفت أتمّت شيء أكثر أن يلائم وجعلت هو حق, مثل أنا ينبغي ذهبت ميل إضافيّة أن يبرهن أنا يستطيع انتسبت هنا [أس ولّ س] بنفسي. رغم أنّ أنا ينبغي غيّرت بعض من ماضي, يتلقّى أنا كبرياء أن يقول أنّ ماض يتلقّى كثير أن يتمّ مع الذي أنا أكون اليوم.